The Secret Of Elaine

Kabanata 6

Kabanata 6

Kinabukasan araw ng linggo. pahikab hikab pa akong bumangon at nakapikit pa ang aking isang mata habang patungo sa aming kusina.

nagkusa talaga akong gumising ng maaga ngayon dahil sa usapan naming magsisimba kaming magkakaibigan.

actually kagabi pa ako hindi mapakali kung ano ngaba ang dapat kong isuot ngayong araw. I also texted marian kung ano ba dapat ang susuotin ko.

pero imbes na tulungan niya ako isang"be true to your self what ever you wear im sure its suits you, because you know your already beautiful inside and out may pagka suplada ka nga lang kung minsan," mahabang replay na sa text ko sa kanya.

tama nga naman kahit ano ang isuot ko wala naman mababago eh. ako parin naman to maganda hehe!

"Nasan na yong manliligaw mo bes? bat hindi ko pa nakikita naliligaw na yata siya at hindi tayo mahanap o baka naman hindi na pupunta! sayang naman ang outfit kung ganun!"

"teka ano bang pinagsasabi mong sayang tska pumunta man siya o hindi it doesnt matter, hindi naman siya kawalan tska nahihibang kana ba hindi ko siya manliligaw."

"ay wow taray mo ateng,nakatikwas pa talaga ang kilay e mukhang nanghihinayang ka nman dahil hindi niya masisilayan ang ganda mong mala diyosa ng engkantadia, tska wait ano ulit yong sabi mo hindi mo siya manliligaw? bakit sinagot mo naba? at teka asan na rin ba si Rustom oh dont tell me hindi rin pupunta ang isang yon.tsk! kung ganun dalawa lang tayo!" Hindi ko alam pero totoo lahat ng sinabi niya sa akin nkaramdam nga ako ng pagkadismaya pero hindi ko nalang pinahalata at nagsungit sungitan nalang ako para tumigil na sana siya ng bigla nalang niya akong hilain sa braso at muntikan pa tlga akong matapilok sa ginawa nya.

"Aray ano ba, marian are you out of your mined can't you see im wearing a dress and two inches heels what if i fall just because of what you did, hindi ako prepared na mapagtawanan ngayon. umayos ka nga para kang natatae sa hitsura mo"

Inis na inis na sabi ko sa kanya habang inaayos ang damit kong medyo nagusot.

"Look freny who's coming, mukhang nagpagwapo pa silang dalawa just to please you ha, i smell something fishey to that two. mukhang balak kang pag agawan eh,"

"ano bang pinag sasabi mo jan?"

eksaktong pag angat ng tingin ko sa gawi ng tinitignan niya sya namang pagbilis ng t***k ng puso ko at pagbagal ng paghinga ko pakiramdam ko parang nag slow mo. ang lahat wala akong ibang nakikita kundi ang nag iisang tao lang na dahilan ng mabilis na pagtibok ng puso ko.

ang gwapo niya! yes napakagwapo niya ngayon bagong hair cut siya at ang linis niya tignan bumagay sa kanya ang kulay puting polo shirt niya at pantalon at sneakers niya ang simple niya tignal sa suot niya pero iba ang dating niya. para siyang modelo ng mga damit.

"ehhemm! freny bunganga mo pasukan ng langaw isarado natin"

napakurap kurap ako at biglang natauhan sa sinabi ni marian, pakiramdam ko kulay hinog na kamatis na ang pisngi ko ni hindi ko maapuhap ang dila ko ni gumalaw ay hindi ko din magawa,.

hanggang sa makarating sila sa harap namin.

hindi ko parin mapigilang wag humanga sa kagwapuhan niya.

well gwapo din naman si rustom sa porma niya pero wala ng gugwapo pa sa Lean ko hihihi.

"Tsk.! para kang statwa jan. nakakita ka lang ng gwapo hindi kana makaimik"

mahinang bulong ni rustom sa aking tenga. alam kong nakakahiya ang kinilos ko pero anong magagawa ko natotorete ako eh.

"Libreng himinga" pahabol namang bigkas ni marian sa hangin habang may mapaglarong ngiti naman sa labi ni Lean na nakatingin sa akin.

"eiyy nakakahiya, ano ba yan bat ba kasi ganun,bat ba kasi ang gwapo niya bes. kinikilig ako."

bulong ko habang naglalakad kami papasok sa simbahan lahat na yata ng kababaihan maging kalalakihan napapalingon at napapatingin sa direksyon namin.

kita sa kanilang mata ang paghanga na animoy nakakita ng artista na kababaliwan nila sa tv.

yong iba naman napapa sana all nalang

hayy life bat ang unfaire.

"Bes san kana ba nakarating yang utak mo. nag de-daydream ka nanaman eh. samantalang andito tayo sa simbahan pero ikaw para kang bumyahe ng napaka layo dahil kanina kapa walang kibo, kanina ka pa niya tinatanong oh" sabay turo kay Lean na kanina pa pala nakatingin sa akin at mukhang naiinip na sa sagot ko sa tanong niya.

"ahh-haa! ano pasensya na may iniisip lang ako h-hindi ko narinig"

dahilan ko sa kanila sabay iwas ko ng tingin ramdam ko ang pag iinit nanaman ng mga pisngi ko. dahil sa pagkapahiya, nasa simbahan nga naman talaga kami kung anu-ano kasi ang napapansin at naiisip ko eh pahamak talaga.

"tsk! alam naming maganda ka ngayon pero wag kang maging bingi Maria. nakatulog kaba ng maayos nasa kama mo pa yata yang utak mo eh, tinatanong niya kung saan ang lakad pa natin after mass." supla naman sa akin ni Rustom na halatang naiirita na dahil sa tono ng boses niya at hitsura ng mukha niya.

"bat pa kasi kayo pumayag na kasama natin yan eh"

dagdag bulong pa niya pero abot naman sa aking pandinig.

wala akong maisip na pupuntahan pa pagkatapos ng misa kaya imbes na sumagot isang kibit balikat nalang ang ginawa ko.

After mass

hindi namin inaasahang aayain kami ni Lean sa isang kilalang restaurant sa bayan. "may alam akong lugar na pwede nating puntahan masarap ang lutong pagkain don for sure magugustuhan niyo don so ano tara na?" aya niya sa amin na agad naman naming sinang ayunan dahil excited nga din naman kami ayon sa kanya doon daw sila madalas tumambay ng mga kaibigan niya. at masarap daw ang mga luto don.

may kamahalan nga lang.

"dont worry sa bayad sagot ko na. ako naman ang nag aya eh.

"hati nalang tayo, may pera naman akong dala eh." singit na sagot naman ni rustom sa kanya.

Lean Pov.

I saw admiration in her eyes sa tuwing magkakasama kami kung pano niya ako tignan alam kong may gusto siya sa akin.

punong puno siya ng positivity sa sarili niya and yes i admit shes completely beautiful sa kahit na simpleng suot o sa kahit pagkilos man lang niya. at hindi ko alam dahil sa ilang araw kong pagsama sa kanila parang nahuhulog na ako sa kanya.

na kahit na alam kong may isa sa kaibigan niya na tutol sa akin.

tutol sa paglapit ko sa kanya dahil alam niyang may dahilan ang lahat ng ito.

yes i admit meron nga. pero hindi uso sa akin ang konsensya. bahala na basta kailangang ako ang hiranging cumlaude ng klase at ng batch na to this is for my own sake.

pero kontra naman ang isang bahagi ng utak ko.

pano kung malaman niya at masaktan mo siya.

alam mong mahal ka niya at hindi lang basta basta yon. pinagkatiwalaan ka niya pero niloloko mo siya taksil ka. taksil...

sigaw ng bahagi ng utak ko.

kasalukuyan ako ngayong nasa rooftop ng school namin kung saan madalas akong tumambay kung wala ang aming guro. nag iisip pero kahit anong isip ko wala parin akong maisip na paraan para mawala ang nararamdman ko sa kanya.

katatapos lang ng play namin kung saan gumanap siyang isang diwata at ako isang hamak na maglalakbay na naliligaw sa gitna ng gubat.

ang ganda niya sa suot niyang dress na puti bumagay sa kanya. mas lalong lumabas ang kagandahan niya.

marami ding humanga sa kanyang kalalakihan kita sa bukas ng kanilang mukha.

pero halata din ang takot. takot na baka masopla at masungitan lang sila.

ayon kasi sa iba may pagkamasungit daw siya

pero para sa akin mabait siya dpende lang sa pakikitungo sa kanya.

Nasa kalaliman na ako ng pag iisip ng bigla nlang akong bulabugin ng mga kaibigan ko.

may daladala silang mapanuksong ngiti sa kanilang labi at mapang asar na tingin.

"Hey whatz up dude. did you enjoy the play with miss diwata hahaha" paolo said

"bro sinabi mo pa e mukhang enjoy na enjoy nga siya hahaha pare mukhang seryosong seryo ka pa talga ah" at sabay tawa nila ni jayson

"pinagtatawanan niyo ba ako?"

seryoso ang mukha ko habang nakatingin sa kanila at halatang hindi ko gusto ang asal nila sa harap ko ngayon. hindi ko alam pero parang gusto ko silang pag untugin dahil sa inis ko.

"oh no!. masama yata ang timpla mo dude, sorry naman nagbibiro lang" mabilis naman depensa ni jayson. while Peter is standing in the corner at parang may sariling mundo hindi nakikisali at wala man lang kaimik imik. parang may malalim na iniisip.

well ganyan naman talaga siya minsan lang kung makigulo sa amin.

madalas tahimik at parang ang layo ng nilalakbay ng utak niya minsan nalang magugulat ka pag nagsalita siya. ang lalalim lalim ng mga salita niya minsan hindi mo maintindihan.

mas matanda siya sa amin ng isang taon. he's like a kuya to us. but we thankful we had him in our group.

"Bro what happend to you tahimik ka, may problema ba?"

tanong ko sa kanya pero imbes na sagutin ako tinignan lang niya ako at nginitian sabay iling..

alam kong may gusto siyang sa bihin sa akin na ako lang dapat ang makaalam.

at ng tumunog ang bell hudyat na para sa susunod na klase namin.

agad na naming nilisan ang rooftop at sabay sabay na kaming nagtungo sa aming room.

Peter Pov.

alam kong may nararamdaman na siya kay Elaine. pero alam ko rin na itatanggi niya yon sa kanyang sarili at lalo na sa aming mga kaibigan niya.

dahil ang goal niya ay maging isang cumlaude ng batch namin. matalino naman siya pero matalino din si Elaine. alam kong sila ang magkalaban sa high ranks pero masasaktan niya si Elaine.

lalo na pag nalaman niya ang totoo nakikita ko sa mga mata niya kapag kasma niya si Elaine buhay na buhay siya. lagi siyang nakangiti at ayaw niyang nilalapitan siya ng mga ibang lalaki. dahil naiinis siya he even do things he didnt do before.

nagiging corny narin siya sometimes.

minsan pa nga nahuhuli ko siyang nakangiti mag isa. na parang baliw pero hindi niya maamin yon sa kanyang sarili.

he's wierd lately na may date silang dalawa. kailangan pa niya akong tawagan para itanong kung anong bagay sa kanyang suotin niya.

he's inlove with that girl but he doesn't have courage to admit it to his self.

and i need to talk to him. kelangan na malaman niya bago pa mahuli ang lahat two mothns nlang graduation na.

ayaw kong magsisi siya sa huli dahil bilang kaibigan niya mas gusto ko ang Lean ngayon kesa noon na walang pakialam sa iba.

Paolo and Jayson pov.

After class deretso kami sa tambayan naming magbabarkada.

para kaming ewan may kanya kanyang mundo bawat isa may umuukupa sa bawat isip naming apat.walang may gustong bumasag ng nakabibinging katahimikan.

na parang sa isang buka ng bibig mo palang ay ikamamatay mo na.

Nakapangalumbaba si Jayson sa tabi ko. na parang ilang milyon ang nalugi sa kanya.

samantalang ang dalawa naman parang ewan na akala mo magkaaway na kapag nagsalita ang isa magsusuntukan na.

hindi ko tuloy mapigilang mailang at mag isip ng kung anu-ano ngayon.

Jayson pov

Bakit ganito ang set up namin imbes na nandito kami para magsaya dahil sa wakas mukang mabibigyan na ng katuparan ang pangarap ng kaibigan namin. pero bakit parang may mali.

ilang linggo nalang kasi iaanounce na ng teacher namin kung sino ang validectorian ng klase at mukhang masusungkit na yon ni Lee lately kasi

hindi masyadong nag rerecite si Elaine.

may mataas pa naman ang recital kumpara sa mga quiz at iba pa.

"Hey bro anong mga problema nyo baka pwede nating masulusyonan yan ng hindi ganyan ang mga pagmumukha nyo."

sabay angat ko sa aking mukha para tignan silang may kunot sa aking noo.

"bro ba't di mo tanungin yang dalawang yan. mukhang wala sila sa tamang mundo nila,

Ano bang mga problema nyo.kanina pa kayo ganyan?" tanong ni Paolo sa kanilang dalawa.

"wala bang may gustong magsalita sa inyong dalawa! ano to kayo kayo nalang ang nagsasabihan ng problema. bro magkakaibigan tayo dito problema ng isa problema nating lahat!!"

may diin at pagalit kong sabi sa kanila hanggang sa makarinig kami ng isang malalim na buntong hininga tanda ng pagsuko ni peter.

"Si Lee ang may problema sa ating apat."

pahayag na bungad ni peter sa amin.

"anong ibig mong sabihin na may problema si Lee?" tanong ni jayson

"in love siya pero hindi niya kayang sabihin at hindi niya maamin"peter said

"in love? kanino naman imposible yan bro" paolo said

" bakit hindi niyo siya tanungin para malaman niyo. pero gaya nga ng sabi ko hindi niya maamin. kaya malabo ding aamin siya kahit na iuntog niyo pa yan sa pader"

deretso at walang prenong paratang ko kay Lee na hindi naman niya sinagot. bagkus isang masamang tingin lang ang ipinukol niya sa akin at isang malalim na buntong hininga ramdam ko ang inis niya pero hindi mas pinili niyang hindi ako patulan.

"Totoo ba to bro? pero kanino? teka wag mong sabihing sa kanya ka may gusto?"

nakangiwi at hindi makapaniwlang tanong ni jayson sa kanya.

"akalain mo nga naman nagsimula sa isang deal hanggang sa may nabuong pagmamahalan ayos yan a matry nga din minsan" tatawa tawang komento naman ni paolo habang nilalaro sa kanyang mga kamay ang kanyang celphone.

"Sinong may sabing inlove ako, may iniisip lang ako pero hindi ako in love shes not may type at kaya ko lang siya pinatulan para mapunta ako sa mas mataas na posistion ang pagiging valedictorian. two months nalang graduate na tayo at mas marami pa tayong makikilalang babae pag tungtong natin ng kolehiyo mga bugoy." tangging pahayag ko sa kanila walang may gustong magsalita at walang gustong kumontra sa sinabi ko nakatingin lang sila sa akin na halatang gulat at natigilan sa pahayag ko. hanggang sa tunog ng selpon ko ang bumasag sa katahimikan ng paligid namin.

Isang matamis na ngiti ang ibinigay ko sa kanila kasbay ng aking pagtayo. "oh pano ba yan bukas ulit may date pa ako." paalam ko sa kanila bago ko nilisan ang tambayan namin. they know na marami akong babae oo nainis ako sa mga tanong at pinagsasabi nila kanina about Elaine pero hindi ko pinahalata.

tama si peter naguguluhan pa ako sa ngayon at hindi ko pa maamin matalino at maganda si Elaine pero naguguluhan ako dahil nangingibabaw sa akin ang kagustuhan ko. at sana lang hindi ko to pagsisihan balang araw