“SUMMER, mag-almusal na tayo.”
Nag-angat ng tingin si Summer kay Winter na kapapasok lang ng kuwarto niya. Bagong-paligo ito. Nag-amoy baby ang buong kuwarto. Winter always smelled nice and fresh that made it more comfortable to be with him.
Niyakap niya ang magkadikit niyang mga binti. “Hindi ako nagugutom, Winter.”
Tumayo ito sa harap niya at humalukipkip. “Hindi ka sanay na hindi nag-a-almusal.”
Ngumiti siya ng matamis sa pag-asang mabobola niya ito. “Eh di, magdala ka na lang ng pagkain dito. Dito na tayo kumain sa kuwarto ko.”
“Iniiwasan mo ba sina Spring at Summer?”
Agad na nawala ang ngiti niya. Kahit kailan talaga, hindi niya magawang magsinungaling kay Winter. Maliban na lang sa mga importanteng bagay gaya ng paghalik niya kay Spring. Umiling siya para mawala iyon sa isip ni
