Nagising na lang ako nang maramdaman ang lamig ng paligid, nagdilat ako at nakita ang puting kurtina.
Kumunot ang noo ko at tumingin sa paligid, puti ang kisame, ilaw, dingding pati ang hinihigaan ko. Bumagsak ang tingin ko sa taong nakahawak sa kamay ko na nakayuko.
Suminghap ako at pumikit ulit dahil sa naramdaman na kirot na dumaan sa ulo ko, alam kong nandito ako sa ospital.
Hindi ko inaasahan, simula noon. Hindi ko inaasahan na makikita ko ang sarili ko na sinasaktan ang sarili ko, hindi ko alam kung bakit sumabog ang lahat ng kinikimkim ko kanina. Kanina? Hindi ko alam kung kanina lang ‘yon. Anong oras na ba?
Mabagal na umupo ako at inilayo ang kamay ko sa taong nakahawak sa’kin, alam ko kung sino ‘to kaya nang nag angat siya ng tingin ay nag iwas agad ako.
“A-anak!”
Hindi ako
