“You okay now?”
Nag angat ako ng tingin nang magsalita si Rigo. Nasa isang mataas at mahangin na lugar kami, kanina ay tulo ng tulo ang luha ko habang hinihila niya ako papunta rito.
Ngayon lang siya nagsalita, basta nasa tabi ko lang siya simula kanina pero wala siyang sinasabi. Hindi niya rin ako tinitignan mula nang dumating kami rito.
Naiinis ako. Kung dati ay pinipigil ko ang luha ko sa harap ng ibang tao, kanina ay ibinuhos ko lahat sa harap niya. Hindi ko na lang talaga mapigilan dahil hindi ko maintindihan si Jupiter, kung anong takbo ng utak niya. Bigla na lang siyang babalik na akala mo’y siya ‘yung nasaktan at ako ang nang iwan, kahit gaano ko siya kagusto na bumalik—ayoko na. Sawang sawa na ko maiwan.
Nag iinit na naman ang mata ko kaya huminga ako ng malalim at nilingon si
