Gözyaşları,kaderin sessiz dilidir derler.
Kaderinize yön verme hakkı elinizden alındığında,geriye sadece gözyaşlarınız kalıyordu.Bu,benim yaşadığım coğrafya da çok daha fazlaydı.
Acı içinde açtığım gözlerimi yavaşça kırpıştırdım.Tepemde ki bembeyaz tavan ve burnuma dolan ilaç kokusuyla midem ağrıyla burkuldu.Her yerim uyuşmuş bir acının pençesinde kıvranıyordu.
Neredeydim ben?
Kafamı yavaşça çevirip etrafıma baktığımda hastanede olduğumu anlamıştım.Ve tam o anda zihnime akın eden anılarla gözlerim doldu.Bakışlarımı kendime çevirdiğimde sol kolumun sarılı olduğunu gördüm.Serum takılı olmayan elimi yavaşça başıma götürdüğümde küçük bir sargının da alnımın köşesinde olduğunu anladım.Doğrulmaya çalıştım ama kaburgama giren ani acıyla ağzımdan büyük bir inleme kaçtı.
Allah'ım her yerim ac
