Mirhat Koçaslan'dan
***
[Bir ay sonra],
Elimde ki kalemi masaya bırakıp ağrıyan başımı sertçe ovdum.Açılan kapıyla birlikte gözlerim oraya döndü.Babam yavaş adımlarla masanın önünde ki koltuğa ilerlerken aynı zamanda da kalın sesiyle konuştu.
"Bitmedi mi işin?Eve geçecektim.Rojat bugün erken gitti.Doktor kontrolüne götürecekti gelini.Bugün yarın doğacak bebek."
"Yok var biraz daha."
Babası kaşlarını çatarak baktı yüzüne.
"Bir aydır çıkmadın şu şirketten.Ne zamana kadar böyle devam edeceksin Mirhat?Gece kaçta geliyorsun, sabah kaçta çıkıyorsun belli değil.Yazıktır oğlum,o kıza acımıyorsan kendine acı bari."
Duyduğu şeylerle gerginliği artan bedeni oturduğu yerde hareket etti.
"İyiyim ben böyle baba.İstediğiniz gibi evlendim ve çalışıyorum.Bunu sen istemedin mi?Üstelik o kıza neden
