HAYAT
Kafamın içinde Uğur’un söyledikleri yankılanarak tekrar ederken neredeyse ağlayacaktım. İlk gecemi geçirdiğim adam beni bu hale düşürmemiş gibi birde alay edercesine bana ‘kirli’ demişti. Sanki kelimeleri doğrudan beynimin içine çakılmıştı. Göğsüm sıkışıyor, ciğerlerim yetmiyormuş gibi hissediyordum. Ağlamamak için kendimi zorladıkça boğazım düğümleniyor, gözlerimde biriken yaşlar yakıcı bir ağırlıkla aşağı inmeye çalışıyordu. Kendimi güçlü tutmaya çalışıyordum ama içimde bir yer paramparça olmuştu.
Mina bana sarılarak “Geçti” dedi. “Derin derin nefes al Hayat. Gitti pislik”
Kollarını etrafıma doladığında, bir anlığına da olsa ayakta kalmamı sağlayan tek şey o temas oldu. Dostumun sıcaklığı, varlığı… Beni gerçekten gören birinin yanımda olduğunu bilmek. Göğsüm hıçkırıklarla yükse
