TOYGAR
Lale’nin evine ulaştığımda güvenlik görevlileri beni içeriye almak istemediler. Bahçe kapısının önünde dikilmiş, sanki ben değilmişim de potansiyel bir tehditmişim gibi yüzüme şüpheyle bakıyorlardı. Üzerimdeki huzursuzluk daha kapının önünde mideme oturmuştu zaten. Çünkü Lale’nin babası, ben geldiğim zaman kesinlikle içeriye alınmamam için onlara açık talimat vermişti. Bunu bakışlarından, aralarında fısıldaşmalarından anlıyordum.
Güvenliklere Lale’nin arkadaşı olduğumu, geleceğimden haberi olduğunu söyledim. Sesim sandığımdan daha sert çıkmıştı ama içimdeki telaşı bastıramıyordum. “Bana kötü olduğunu, korktuğunu söyledi. Başına bir şey gelmiş olabilir” dedim. O an gerçekten de kötü bir senaryonun içine çekiliyordum kendimi; Yakup’un Lale’yi birlikte olmaya zorladığı, Lale’nin çare
