Accidentally in Love (COMPLETED)

Chapter 9

NAG extend pa ng isang araw sila Trisha at Clemont sa isla ng Puerto Galera. Gusto na sanang umuwi na ni Trisha dahil mahal ang gastos duon pero Clemont insist. Sabi niya eh total nasa parang vacation narin sila ay sulitin na nila ang pagkakataon. Hindi rin kasi sila masyadong nakapag libot nung unang araw nila dito dahil puros practice ang ginawa ng binata pag punta nila duon, isa pa ay parang selebrasyon narin ito para sa kanilang dalawa bilang magkasintahan. 

"Kinuha ni Trisha ang kanyang cellphone habang nasa may baba ng lobby ng hotel. Naiinis pa nga siya dahil napaka hirap ng reception duon."Nasan kaya yung lalaking yun. Ang tagal mag bihis." Tinext niya si Clemont kung bakit ito matagal bumaba samantalang mas nanuna pa nga itong natapos maligo kaysa sa kanya. Pero ang nakakainis duon ay hindi nag send ang text niya. Eh tinatamad pa naman siyang pumanik.

Tinaas niya ulit ang kanyang kamay upang makasagap ng reception at muling i-try na isend ang kanyang text pero isang lalaki ang nabunggo niya. "Sorry po." Agad siyang humigi ng tawad.

"Its okay Miss." Biglang nag rehistro kaagad ang timbre ng boses nito sa utak niya. Kung hindi siya nagkakamali ay si Ronald yun! Nagmamadali niya itong tinignan at hindi nga siya nagkamali sa kanyang sipantaha. It was Ronald na naka blue na short at naka sandong itim.

"Ronald?"

"Trisha?" Nagulat din ito ng nakita siya. "Anong ginagawa mo dito?"

"Ikaw ang dapat tanungin ko niyan, ano ang ginagawa ng isang katulad mo dito?"

Tinaasan niya kaagad ito ng kilay, napaka liit talaga ng mundo para sa kanilang dalawa. Sa libo libo ba namang pwede niyang makita muli sa may isla ng Puerto ay bakit ito pa? Ang taong kinakakainisan pa niya.

"Are you with him?" Tanong ni Ronald sa kanya. 

"Its none of your business. Kaya kung pwede may I excuse?" Mataray parin ang ora niya ng bigla niyang talikuran ito pero hindi paman siya tuluyang nakakalayo ay bigla siyang hinabol ni Ronald. "Trisha wait!" Hinawakan siya nito sa braso.

"Ano?"

"Trisha sa huling pagkakataon, pwede ba tayong mag usap?"

"Hindi pwede, hinihintay na ako ni Clemont."

"Please kahit saglit lang." 

Duon sila ni Ronald nag usap sa waiting shed ng lobby ng hotel, total eh saglit lang naman daw ang sasabihin ni Ronald sa kanya. "So kamusta kana?"

"Huwag mo na nga akong paliguy liguyin, ano yung sasabihin mo dahil nagmamadali ako."

"Ito naman napaka sungit." Tila natatawa pa nga si Ronald. Na bibwisit naman siya dahil may gana pa talaga itong tumawa. "Okay Trisha aaminin ko sayo na I still love you." Tumingin si Trisha dito. "Ano nanaman to, sinisimulan mo nanaman ba ako Ronald ah." Dali dali siyang tumayo at magtatangka ng umalis pero bigla siya nitong pinigilan. "Teka lang, hindi pa ako tapos magsalita, umupo ka muna kahit konti pang saglit."

Tinignan niya itong muli, ngayon parang nakakaawa ang itsura nito na naka lapat pa ang dalawang kamay na parang nagdarasal. "Please." Umupo ulit siya pagkatapos.

Sa ilang sandali ay nakatingin lamang si Ronald sa may glass wall ng hotel. Tila may tinitignan nito duon na hindi nito makita-kita. "Nung nag hiwalay kami ni Brigitte. Duon ko lang naramdaman na mahal pala talaga kita, Na mi-miss kita. Yung mga yakap mo, kapag nag da-date tayo kahit na sa jolibee lang. Alam mo yun. Kaya naman sabi ko sa sarili ko na hahanapin kita para pilitin na maging akin ka ulit." Tinignan siya ni Ronald na nagmumugto na ang mga mata. Nagbabadya niya iyong lumuha "Pero ano nga naman ang gagawin ko kung meron ka ng iba. Nung pinagsalitaan mo ako sa office nung araw na yun eh na feel ko na tama ka. Sino nga namang gagong babae ang tatanggapin pa ang isang taong nagbigay sa kanya ng sobrang sakit. Diba wala." Tuluyan ng hinawakan ni Ronald ang kamay niya. "Kaya naman Trisha, pinapalaya na kita. If it's what you want then ibibigay ko. Dahil mahal kita."

Aaminin ni Trisha. Sa tagpong ito ay parang naawa siya kay Ronald. Pag tingin niya sa mga mata nito ay halata ang senseridad nito sa lahat ng tinuran nito. Tutulo na sana ang luha ni Ronald pero agad nito iyong pinunasan. "So yun lang yung sasabihin ko. Hayaan mo, hindi mo na ako makikita ulit. Tuluyan ng tumayo si Ronald sa may bench. Pagkatapos ay binigyan siya nito ng isang mabilis na halik. "Sige aalis na ako. Have fun."

Pinagmasdan lamang niya si Ronald habang papalayo ito sa kanyang piling. Ni hindi na niya nagawa pang magsalita mula sa mga sinabi nito. Its a happy farewell to both of them. Masakit parin sa kalooban na makita itong lumalayo pero hindi na iyon kasakit katulad ng dati. She is a strong woman now and much better than before.

AYON sa kaibigan ni Clemont na si Edzel ay snorkeling ang isa sa pinaka magandang gawin na activities sa Puerto Galera, maliban pa sa pag kayaking at trekking. Excited naman kaagad si Trisha na malaman na snorkeling ang gagawin nilang activities. Gusto niya daw kasi ang mga ganitong adventure. Pakatapos kumain ay nagbihis na sila kaagad at nagpunta na sa Sabang island. Dito raw kasi makikita ang maraming magagandang diving sites na magandang pag ganapan ng nasabing aktibidades. 

Pero bago sila magsimula na mag snorkeling ay nagbigay muna si Mr. Daniel Gueco ng konting mini lesson sa mga dapat gawin o kung may delamma mang mangyari habang ginagawa nila ang activities.

After the mini lessons ay naghanda na sila para magbihis na ng kanilang diving suit. Tinulungan ni Clemont ng magsuot ng wet suit si Trisha. Pero habang tinutulungan niya ito ay hindi nito maiwasan ng magtanong. "Saan ka nga ulit galing kanina?"

"Huh?" Napatingin siya kay Clemont na busing busy na sinusuot ang wet suit sa kanyang paa. 

"May ginawa lang ako."

"Ano namang ginawa mo?" 

"It doesn't matter. Saka nag sorry na na ako sayo kanina diba." Medyo nilambutan niya ang boses niya sa harapan nito. Halos isang oras din kasing naghintay si Clemont sa pinag usapan nilang tagpuan. Maliban kasi sa nag usap sila ni Ronald sa may ibaba ng lobby ng hotel ay nakalimutan pa niya ang pangalan ng cafe kung saan sila magkikita. Pinagpatuloy lamang ni Clemont ang pag susuot sa kanya ng wet suit ngunit ng sa may bandang kamay na ito nagsusuot ay bigla 'tong napatigil.

"Oh bakit?"  

"Ahm Heart what if kung umalis nalang ako bigla ng walang paalam, mapapatawad mo ba ako?"

"Ano? Bakit ka naman aalis?"

"Kung sakali lang." Tuluyan na siyang tinignan ni Clemont sa kanyang mga mata, it was a serious type of Him at sa mga tipo ng tingin nito sa kanya ay iyon ang pinaka ayaw niya. "Ano bang klaseng tanong yan? Nakakainis to."

"Heart sagutin mo ako." Seryoso rin ang timbre ng boses nito, hindi niya ito maintindihan.

"Depende kung meron kang magandang rason para umalis."

"Ah okay." Ngumiti na si Clemont pagkatapos nun. Then he zip her wet suit from her back. Itong umaga lang ay tila may pagbabago sa pinag kikilos ni Clemont. Hindi ba niya mawari kung ano iyon dahil wala naman itong sinasabi sa kanya. "Hoy sabi ko eh halika na." Kanina pa pala siya nito niyayakad na magpunta sa ulit sa pangpang.

"Ay sorry." Bigla siyang nawala sa malalim na pag iisip. Pagkatapos nun ay hinawakan ni Clemont ang kamay niya at sabay silang nagpunta ng baybay dagat. 

Marami pa silang ginawang activities pagkatapos nilang mag snorkeling. Talagang sinulit nilang dalawa ang panahon na magkasama sila sa may isla. They had babana boat at ng kayakking pagkatapos. Kaya naman ng pumasok sila sa may kwarto na halos mag gagabi na ay halos idikit na ni Trisha ang kanyang katawan sa may kama. "Nakakapagod!"

"Nag enjoy kaba?"

"Sobra. Nako pag uwi natin sa Maynila eh iingitin ko talaga si Vanessa." 

"Nako kakikinita ko na yung mukha nun na parang leyon."Wika ni Clemont sabay nagtawanan silang dalawa. Ilang sandali pa ay humiga rin si Clemont sa tabi niya. Pareho sila ngayong nakatingin sa may ilaw ng kwarto.

"Salamat Heart ah."

"Para saan?" 

"Dito sa vacation nato. Kasi sobrang na enjoy ko talaga."

"Bakit ka sa'kin nagpapasalamat, dapat dun sa client ko dahil kung hindi naman sa kanya eh hindi rin naman tayo dito pupunta."

Tuminign si Trisha kay Clemont habang nakahiga parin sila pareho, hinwakan niya ang pisngi nito. Involve ka parin sa pangyayari, eh kung hindi mo naman tinanggap yung offer at hindi mo ako niyayang magpunta dito eh di walang mangyayaring ganito."

"At hindi lang yun."

"Bakit ano paba?"

"Dahil walang magiging tayo."

Namula kaagad ang pisngi ni Trisha. Biglang tumibok ng malakas ang puso niya habang nagtitinginan sila. Tama nga rin ang tinuran nito, Destiny nga ba ang pagkakataong iyun upang ma realize nilang sila nga ang para sa isat-isa? O nagkataon lang, bigla tuloy niyang naalala ang kinwento sa kanya ni Romina kahapon. Ang tungkol sa past ni Clemont kaya ito nagpahaba ng buhok.

"Anong iniisip mo?" 

"Wala, bakit may kailngan ba 'kong isipin?"

"Hindi ako naniniwala sayo, alam kong meron."

Natawa siya kunyari. "O sige nga. Kung ano ang iniisip ko eh hulaan mo?"

Mas lumapit pa si Clemont sa tabi niya. "Ako, ako ang inisip mo." Na may kasama pang pagtaas ng kilay at pagbasa ng labi.

"Hindi ah!" Bumaling siya ng tingin sa kabilang bahagi ng kwarto.

"Oh common alam kong ako. Hindi ba?" HInawakan nito ang baba niya at itiningin sa kanya. 

"Hindi nga ikaw."

"Ah ganun hindi ako." Sinimulan nito siyang kilitiin, nilagay lang naman ni Clemont ang kamay nito sa balakang niya. Nag hagalpak naman siya ng malakas sa kakatawa, hindi na nga niya alam kung saan siyang lugar babale. Malakas si Clemont, kahit na anong gawin niyang pagtakas mula sa pangingiliti nito ay hindi niya kaya. Nauubusan kaagad siya ng lakas. Until one moment their eyes have met. Hinihingal pa siya ng magtagpo ang kanilang mata sa sitwasyong hindi nila inaasahan.

"Mas lalo ka palang maganda kapag malapitan."

"Sus bola."

"Hindi kita binobola totoo yun."

Until unti-utni ng nilalapit ni Clemont ang labi nito sa labi niya. Ang dagundong ng kanyang puso ay nagsisimula nanamang mag ingay sa mga sandaling iyon. "Trisha?" 

"Ano?" tuluyan na siyang hinalian ni Clemont. Isang klase ng halik na talaga namang nagdagdag ng init sa buo niyang katawan. Pawi sila ngayoy nagpapalitan ng labi sa isat isa. Mabagal lamang iyon, kung baga ay easy but surely. Ilang sandali pa ay sinimulan naring pagalain ng binata ang kanyang halik mula sa kanyang pisngi, leeg, dibdib hanggang sa may pusod. wala siyang gustong gawin kundi ipagpatuloy lamang ng binata ang ginagawa nito. Nagugustuhan niya iyon. Napapakagat labi, napapakapit ang kamay sa may linens ng kama. Hanggang sa tuluyan ng ibaba nito ang damit panloob niya. 

"May tiwala kaba sakin?"

Ungol lamang ang isinukling sagot ni Trisha habang pilit na ikinukubli nito ang kanyang magkabilang hita. Parang nahihiya pa itong ibuka iyun sa harapan ng binata. Naghubad narin si Clemont, dahan dahan man ang paghuhubad nito ng damit ngunit halata sa mukha nito ang labis na kasabikan. Hangagng simulan na nitong hipuin ang hita niya. Kakaibang init ang handong nun na tila nagbabagang hindi niya maintindihan. May kasama rin iyong nakakapang init na halik na mas lalong nagpainit ng kanilang nag aalab na sandali.

Pagkatapos ay tuluyan ng nagpaangkin si Trisha kay Clemont. Kasabay ng pag indayog nito ay siya namang pag ipit ng hita niya sa kabilang hita ng binata. Ilang minuto pa ang nagdaan ay kakaibang sensesyon ang kanayng naramdaman ng maramdaman niya ang kakaibang klase ng init sa kanyang kalooban. Duon lamang niya na realize na that they are one. Hindi lang dahil sa kanilang mga hubad na katawan kundi rin sa nag aalab nilang pag ibig. 

HINDI na mawari ni Trisha kung anong oras na, base sa sinag ng araw na nagmumula sa may bintana ng kanilang kwarto ay maaring mag aalas nueve na ng umaga. Hindi narin niya alam kung anong oras na siya nakatulog kagabi, basta ang natatandaan lamang niya ay ang pagdantay ng kanyang ulo sa braso ni Clemont habang tinitignan niya ito na natutulog. Ngayon niya lamang ulit naramdaman ang ganitong kasiyahan. She waited so long for this moment to happened. Kaya naman pinapangako niya sa kanyang sarili na pag iingatan niya ang kanilang relasyon ni Clemont till the end.

Ilang sandali pa ay nagmulat na siya ng kanyang mga mata. Pero imbis na si Clemont ang makita niya sa kanyang tabi ay nakita niya ang isang malaking unan. "Heart?" Tinawag niya ito pero wala man lamang sumagot. Duon na siya tumayo. Sinilip niya ito sa may c.r nagbabaka sakali na baka'y itoy naliligo pero walang tao duon. 

Tinignan niya muli ang parte ng kama kung saan si Clemont natulog. Malinis iyon at walang bahid gusot. Duon na siya kinabahan. Bumaba siya mula sa ilalim ng kama, tinignan niya ang mga bagahe ni Clemont at wala na ito duon. Hindi kaya umalis ito? Pero bakit? May kinalaman kaya ang sinabi nito sa kanya kahapon?

Umupo siya sa may kama pagkatapos. Tulirong tuliro ang isipan niya. Isang dosenang tanong kung bakit ito umalis ng walang paalam. Ganun nalang bayun? Pagkatapos sa kanyang ipatikim nito kung gaano ulit kasarap ang lasa at tamis ng isang pag ibig ay basta na lamang siya nitong iiwanan? Pabihira. Pagbaling ng kanyng mata sa may lamesa ay may nakita siyang isang sulat. Nakatupi ito sa tatlong bahagi. Nanginginig ang kamay niya habang kinukuha iyon. Tinignan muna iyon ng matagal bago niya ito tuluyang binuksan.