Kinabukasan, ang sikat ng araw sa Pangasinan ay tila mas maliwanag at mas presko kaysa sa mga nakaraang taon. Maagang nagising ang pamilya. Hindi ito isang ordinaryong araw; ito ang araw na pormal nilang ihaharap sa yumaong si Tino ang tagumpay na sampung taon nilang ipinaglaban.
Isang maikling convoy ang bumaybay sa makitid na kalsada patungo sa sementeryo ng baryo. Sa pagkakataong ito, hindi na nakatago ang mukha ni Kaylyn sa likod ng makapal na salamin o sumbrero. Nakasuot siya ng isang maluwag na puting dress na lalong nagpatingkad sa kaniyang ganda at sa kaniyang pagbubuntis. Sa tabi niya, si Ledger ay nakasuot ng simpleng polo, ang kaniyang kamay ay hindi bumibitaw sa bewang ng asawa, tila ba natatakot na baka sa isang kisapmata ay mawala ang reynang nagligtas sa kaniyang kaluluwa.
