Matapos ang dalawang oras na pakikipagbuno sa mga mabibigat na kumot, sa wakas ay naisampay na rin ni Russo ang huling labada. Tumayo siya nang tuwid at naramdaman ang matinding kirot sa kanyang likod. Napatingin siya sa kanyang mga kamay—ang mga kamay na dati ay puro ballpen at mamahaling relo lang ang hawak, ngayon ay namumula, mahapdi, at kulubot na dahil sa matagal na pagkababad sa tubig at matapang na sabon panlaba.
Napansin ni Kaylyn mula sa malayo ang pagod na hitsura ni Russo. Kahit pilit niyang pinatitigas ang kanyang puso, hindi niya matiis na makita ang lalaking tila hihimatayin na sa ilalim ng sikat ng araw. Kumuha siya ng isang basong malamig na tubig at lumapit sa binata.
"O, uminom ka muna," sabi ni Kaylyn nang makalapit siya. Hindi niya ito tiningnan sa mata, pero iniabot
