Lucinda
Pagkababa niya sa akin sa ibabaw ng aking kama ay napatingin ako sa kanya habang inaalis niya ang aking sapatos sabay minasahe ito kahit na hindi naman ako naglakad. Hinawakan ko siya sa kamay at napaangat naman ang kanyang tingin sa akin.
“You don’t need to do that,” sabi ko at ngumiti lang siya sa akin.
“It’s okay. It’s the least I can do after what I did to you. Kaya hayaan mo na lang ako na alagaan ka dahil kulang pa nga ito sa ginawa ko sa iyo.” Huminga siya ng malalim. “Hindi dapat ito nangyari sa iyo kung hindi ko lang pinairal ang aking galit. Hindi dapat kita iniwan noong gabing iyon para nabantayan pa kita.”
“Hey.” Inangat ko ang kanyang mukha at kinulong ito sa aking mga palad. “Tulad ng sabi ko ay wala kang kasalanan dahil mali rin ang aking ginawa. Mali ako ng akal
