Yatağın yan tarafının hafifçe çökmesi ve burnuma dolan o taze kahve kokusuyla uyandım. Tam istediğim gibi; sert ve şekersiz...
"Leyli," dedi Devran, sesi uykudan uyuşmuş zihnimi bir bıçak gibi yardı. "Kalkman lazım artık."
Yüzümü yastığa daha da gömerek inledim. "Git başımdan..."
"Ailem burada."
Bu cümleyle tek gözümü araladım. "Ne?"
"Annemle babam... İtalya’dan bir saat önce geldiler." Komodinin üzerine bir kahve fincanı bıraktı. Bu sabahın köründe nasıl bu kadar jilet gibi göründüğüne anlam veremiyordum. "Bizim bir Pazar geleneğimiz var; önce kiliseye, sonra da hep beraber yemeğe... Burada da devam ettirmek istiyorlar."
Yataktan öyle bir fırladım ki başım döndü. "Annenler burada mı? Şu an mı? Aşağıda mı?"
"Evet."
"Ve sen bunu bana şimdi mi söylüyorsun?!" Sesim paniğin eşiğine day
