Babamın gelmesini bekliyorduk. Ada hem hüzünlüydü hem babamızı görüceği için mutluydu.
Hüzünlü olmasının sebebi ise babamızın onun bu zamanlarını göremeyecek olmasıydı. Ada onun da bu mutluluğu paylaşmak isterdi ama her zaman göremediği için içi buruktu.
Heyecanla babamı beklerken, nihayet görüş alannımıza girmişti. Ona sarılmak için can atıyordum ama önce kardeşimin sarılmasına izin verdim. Ada koşup babama sarıldı sıkıca. Babam saçlarını koklayıp öptü doya doya. Gözlerim istemsizce dolarken, başımı yukarıya kaldırıp gözlerimi sakince kapatıp açtım. Ağlamak istemiyordum. Babamı çok özlemiştim.
Artık daha fazla nereye kadar böyle devam edicek bilmiyordum. Özlemin her gün kat ve kat artıyordu. Sonu yoktu bunun.
“ Güzel kızım benim.” dedi babam sıcacık sesiyle.
Birbirlerinden ayrıl
