Karşımda onu görmeyi beklerken, tanımadığım bir adamı görmüştüm. Elinde tuttuğu poşeti uzatıp “ Buyrun.” dedi. Elindeki poşete baktığımda simit olduğunu gördüm. Hemde sıcacıktı. Çağıl kendi gelmeyip yollamıştı. “ Teşekkür ederim.” Adam gittiğinde kapıya baktım. Arabası yoktu gitmişti.
Gelmemesi beni kırmıştı.
Gelse daha mutlu olurdum. Neyse simit almıştı. Kapıyı kapatıp içeri girdim.
Adanın yanına geldiğimde yemeğe başlamıştı bile.
Simiti masaya koyduğumda “ Sen bu yüzden bekle dedin demek.” Aynen Ada.
Başımı evet anlamında sallayıp sandalyeye oturdum. O gelmediği için moralim bozulmuştu ama, kardeşime bunu belli edemezdim.
Beraber güzelce kahvaltı ederken “ Abla ben sana bir şey sormak istiyorum. Aslında hep aklımdaydı ama bir türlü soramadım.” Simiti yerken “ Söyle güzelim.”
