Karşımdaki tatlıya bakıp gülümserken gözlerim istemsizce dolmuştu. Beni bu kadar düşünmesi beni mutlu ediyordu. Mutluluktan ağlıyordum.
“ Güzelim.” endişeli sesi kulaklarımı doldururken, gözlerine baktım. Kaşları çatılmış sorguylayıcı bakışları ile gözlerime bakıyordu. Sanırım bir açıklama yapmam gerekiyordu.
“ Hayatım mücadele etmekle geçti. Sevdiklerimle, sevmediklerimle, kendimle.” dikkatle beni dinlerken, elimi tuttu.
“ Kendimi hep bir başıma hissediyordum.” Gözlerinin içine bakıp “ Ama artık böyle hissetmiyorum. Çünkü sen varsın.” Akan göz yaşımı baş parmağı ile silerken “ Artık yalnız değilsin sevgilim. Bende değilim çünkü sen varsın. “ gülümserken, tebessüm ettim.
“ Verdiğin mücadeleleri tek başına yaşamayacaksın. Sessiz savaşlarını, atlatamadığın her şeyi beraber aşacağız.”
