Sabah uyanır uyanmaz gözümü adliyede açmıştım. Savcıya görüntüleri verdikten sonra, Seda hanımı serbest bırakacaklardı.
Elif ve Görkem ile beraber cezaevine gitmiştik.
Seda hanım içerden çıkar çıkmaz göz yaşları ile kızına sarıldı.
Kavuştukları için çok mutluydum.
Gülümseyerek onları izlerken, ayrılıp Seda hanım bana doğru yürüdü. “ Size ne kadar teşekkür etsem az.” Bana sarıldığında karşılık verdim. Çağıl olmasaydı, başaramazdım.
Ayrılıp Elife döndüm. Bana olan kızgınlığı için özür dilemişti. Şimdi ise gülümseyerek bana bakıyordu. Koşup bana sarıldığı an güldüm.
“ Anneni asla yalnız bırakmadığın için seninle gurur duyuyorum.” Başından beri annesinin yanındaydı. Tek destekçisiydi.
Ayrılıp yüzüne baktım. “ Sizinde anneniz gurur duyuyordur. İnsanların hayatlarına dokunuyorsunuz
