Karşısındaki kadın sarhoş olmuştu. Çağıl mekandan onu dışarı çıkartmıştı. “ Ya nereye gidiyoruz?!” İzem sinir içinde yüzüne bakmıştı.
“ Eve gidiyoruz güzelim.” Arabaya doğru İzemi yürütürken, İzem gitmek istemeyip olduğu yerde durdu. “ Gitmek istemiyorum.” Dedi mızmızlanarak.
Çağıl tek bir hamlede onu kucağına alıp, yürümeye devam etti.
“ İndir beni ya! Gitmek istemiyorum ben!” Göğsünden itip yeşil gözlerini, koyu gözlere çevirdi. Çağıl onu dinlememiş. Arabasına bindirmiş yola çıkmıştı. Kardeşi Ada yoktu. İzemin evinde tek kalmasını da istemiyordu. Bu yüzden kendi evine getirtmişti.
Eve gelince, kendi odasına geçip İzemi yatağına yatırmış, üstünü örtmüştü. Karşısındaki koltuğa geçip, bir sigara yakmış sevdiği kadını izliyordu.
İzem daha uyumamıştı. Yorgun bakışları ile karşısında
