" Bu halde araba kullanamazsın. Benimle geliyorsun" itiraz edecekken, elimi tutup kendi arabasına yönlendirdi. Şu an kimle gittiğimin önemi yoktu. Bir an önce kardeşimi görmek istiyordum.
Çağıl arabasını kapısını açtığında elini çekip bindim. Kapıyı kapatıp direksiyona geçerken " Volkan beraber arkamızdan gelirsiniz." dedi arabaya binerken.
Hızla yola çıktığımızda, kalbim korkuyla çarpıyordu.
Ona bir şey olmasından çok korkuyordum.
" Kemerini tak." Olmayacaktı kardeşime bir şey.
" İzem." Ona bir şey olmayacaktı. Sağ salim evimize dönücektik.
" İzem duyorsun dimi beni? " gözlerim koyu gözleriyle buluştuğunda, endişeli suratına baktım. Yanağımda hissettiğim elleriyle yüzüne bakıp yutkundum. " Gidip kardeşini alıp geri döneceğiz." dedi net bir sesle.
Göz yaşım yanağımı ıslatırk
