Burada kalmak onu daha kötü yaptığını düşünüyordu Çağıl. Bu yüzden onu buradan çıkartmak istedi.
Tuttuğu eli kendine doğru çekip, onu incitmeyerek kucağına aldı. İzem kaşlarını çatıp " indir beni." dedi güçsüz sesiyle.
Çağıl geldikleri yoldan geri dönmeye başladı.
İzem yüzüne bakıp " Gitmek istemiyorum." dedi halsiz sesiyle. " Bu halde arayamazsın. Biraz dinlenmen gerek. " dedi net bir sesle. itiraz ediceği sıra " Herkes arıyor İzem. Bulana kadar da kimse hiç bir yere gitmeyecek . "
koyu gözlerine bakıp sessiz kaldı. İyi olmadığını biliyordu oda ama yapacağı bir şey de yoktu.
" Çağıl" dedi sessizce. Çağıl yüzüne baktığında gökyüzüne bakıyordu. " Bir şey olmamıştır dimi?" bunu kimse bilmiyordu. Ona teselli vermek istiyordu ama ona yalan söylemekte istemiyordu. Sessiz kalmayı terci
