Ang Lalaking Nagmamahal Sa Akin ( Completed )

Chapter - 16

......

Yuna's POV...

Im under his spell, nagpapaubaya ako kay Paolo sa nais nyang gawin sa katawan ko,  hindi ko kayang pigilan ang nais ng aming katawan. Sa dibdib ko nagtagal ang labi nya. Tila sanggol na sinimsim nya yun at paminsan -minsay kinakagat.mas mapusok yon kesa nong una nyang gawin yun sa movie room. Umalpas ang ungol sa labi ko nang maramdaman nasa loob na ng panty ko ang daliri nya, tila may hinahanap, at nang malapatan ng daliri niya ang maselang bahagi ko don ay tila ako nakuryente sa sarap na naramdaman ko .haling na ako sa nararamdaman.

He kiss me again in the lips. Naglarong muli ang aming dila.. At tuluyan nyang tinanggal ang panty ko, nahulog yon sa binti ko pero wala na akong pakialam,  ang suot kong bistida ay naipon na ngayon sa bewang ko.

Nag-angat sya ng ulo at pinagmasdan ang halos hubad ko nang katawan. Sa halip na makaramdam ng hiya ay lalong naginit ang pakiramdam ko sa pagnanasang nababasa sa mata nya.

Tinitigan nya ako ng mariin at bago ko pa nahulaan ang gagawin nya ay tumungo na ang binata at naramdaman ko nalang ang labi at dila nya sa ibabang parteng yon ng katawan ko na alam kong basang -basa na. Muntik na akong mapatili sa kuryenteng naramdaman pero mabilis kong tinakpan ang bibig ng aking kamay.

Ilang segundo nya akong hinalikan don bago hinaklit nya ang katawan ko para pumatong pabukaka sa kandungan nya. Ni hindi ko namalayan na nakababa na rin ang pantalon at brief nya ,nAlaman ko lang yon nang magdikit ang aming ibabang katawan. I was so ready for him... Nakakahiya mang aminin pero halos ako na ang magkiskis ng katawan ko sa kanya.

" i can't stop Sweetheart.... God knows i cant..... I die if i cant take you now.. " anas niya sa tapat ng labi ko.

Hinila niya ang buhok ko sa likod kaya napatingala ako para magkatitigan kami...  napa -oh !  Ang bibig ko at namasa ang mata ko dahil sa luha nang maramdaman ko ang pagpasok nya sa loob ko. Naiangat ko ang balakang mula sa pagkakakandong nya dahil sa di matatawarang kirot na namuo don. Pero agad nya akong pinigilan sa pamamagitan ng paghawak ng mahigpit sa balakang ko.

" don't, let me take you Sweetheart. I promise i'll be gentle. "

Kumawala ang hikbi sa labi ko nang tuluyan nya akong angkinin. It was the worst pain that i've ever felt in my whole life.

And yet it makes me wild

Kinabukasan... Masakit ang buong katawan ko nang magising. Kayakap kopa si Paolo at pareho kaming walang saplot sa katawan. I still feel soar down there pero wala akong pinagsisisihan ,it was one of the happiest day in my life. Sa una lang masakit ,pero nang muli akong angkinin ng binata sa kwarto ay tila narating ko na ang langit. Ginusto kong ialay ang sarili sa lalaking minamahal. Alam kong wala akong pagsisisihan sa huli.

Tulog na tulog parin si Paolo, alas sais na pala ng umaga. Nakangiti ko nalang syang pinagmasdan habang humihilik. .hanggang inantok akong muli at nakatulog sa bisig nya.

Nabigla pa ako ng magising sa ikalawang pagkakataon na tirik n ang araw. 11 am na?  Napasarap ang tulog ko,wala na sa tabi ko si Paolo. Medyo magaan na ang pakiramdam ko nang bumangon. Naligo muna ako at nag tooth brush .paglabas ko ng banyo ay naroon na ito at nakaupo sa kama.

" good morning" malawak ang ngiting bati nito. Hinapit ako sa bewang at hinalikan ng mariin sa labi.

" morning, san ka galing bakit pawisan ka? " nagtatakang tanong ko.

" naglinis ako ng kotse" sagot nito at pilyo ang ngiti sa labi.

Namula naman ako sa narinig. Alam ko kung bakit ito ang naglinis ng kotse. Bakas doon ang nangyari sa amin kagabi.

" gutom na ako" nakanguso kong sabi sa kanya. Humalakhak naman ang binata sa narinig.

" okey, lets eat.. Then i will eat you later" kindat pa nito .

Kinurot ko sya sa tagiliran dahil sa kapilyuhan..

Ilang araw muli ang lumipas, naging bisita ko si Jane sa tinutuluyang apartment na ikinabigla ko.

" hindi ako naparito para makipag away. " panimula ng babae.

Hindi ako umimik pero naupo ako sa tapat nya.

" i just want you to know na hindi totoong walang contact ang boyfriend mo kay Tristan." Sabi nya.

" ano bang gusto mong ipunto? "

Nagtatakang tanong ko.

" tulungan mo ako, ikaw lang ang makakatulong sakin. Alamin mo kung paano ko mako-contact ang boyfriend ko"

" bakit hindi ikaw ang gu

mawa? " sabi ko.

Parang kailan lang ay halos isumpa ako ng babae pero ngayon ay humihingi ito ng tulong sakin para makausa si Tristan.

" ayaw akong kausapin ni Mr.  Villanueva. "  Bigla itong umiyak sa harap ko.  " ang totoo nyan ayaw nya ako para kay Tristan.. please Yuna, alam kong may di tayo pagkakaunawaan pero nagmahal lang ako. Sana tulungan mo ako"

" pero hindi ko alam kung totoong may contact ang dalawa. Hindi ko nakikitang nakausap ni Paolo si Tristan kahit sa telepono"

" sigurado ako Yuna na nagkakausap ang dalawa, sinabi sakin ni Kobi ,"aniya.

Napaisip ako sa  nalaman. Kung nagkakausap man ang magtiyo hindi malayong totoo yon. Pero ang alam ko ay mismong si Tristan ang ayaw magpa trace ng kinaroroonan sa amin sa di maipaliwanag na dahilan.

"Sa mga gamit ni Paolo,  sigurado akong naroon lang ang contact number sa canada ni Tristan. "

"Titingnan ko " sabi ko nalang.

" sana matulungan mo ako,  ",pinahid nito ang luha. " alam kong mahal mopa si Tristan, at lihim kapa ring naghihintay sa pagbabalik nya. Tama ba ko.? "

" Jane, aaminin ko mahal ko si Tristan pero noon yon, si Paolo na ang mahal ko ngayon.. Namimiss ko si Tristan dahil kaibigan ko sya at nasasaktan ako na di manlang sya nagpaalam nung umalis sya. " sabi ko.

" yun lang ang gusto kong malaman. I have to go, salamat"

Kakaiba ang ngiti nito nang magpaalam sa akin. Ipinagkibit balikat ko nalang yon.

Lumipas na pala ang isang taon nang hindi ko namamalayan,madami nang nangyari sa loob ng mga araw. Nakauwi na rin ang papa ni Tristan, at malapit na pala ang First anniversary namin ni Paolo. Kaya nagisip ako kung anong ireregalo sa minamahal na lalaki.

Naalala ko ang paguusap namin ni Jane at ang ipinapakisuyo nito

.naiintindihan ko ang babae, mahal lang talaga siguro nito si Tristan at nais lang nitong makausap ang nobyo.. Nagsimula akong maghanap sa opisina ng kasintahan. Tiningnan ko ang mga folder don sa pagasang makikita ko ang hinahanap. Pero wala naman don. Kaya naisip kong sa kwarto naman maghanap. Sinimulan ko sa mga cabinet. Wala din. Nang tangkain kong buksan ang isang maliit na drawer sa side table ay napagalaman kong naka-lock iyon. Bigo akong mabuksan ito at alamin ang laman non.

Ano kayang laman nito eh kaliit- liit lang naman.

Itinigil ko ang paghahanap ng mapagod. Saka ko nalang ulit gagawin yon. Gusto ko sanang itanong nalang kay Paolo ang contact ni Tristan pero baka kung anong isipin ng lalaki. Naalala ko ang lungkot sa mukha nya nung banggitin ko ang pamangkin niya kaya ililihim ko nalang ang paghahanap.

Hating gabi na nang makauwi si Paolo, nagtaka ako dahil tila nakainom sya.

" bakit gabi kana? Kumain kana ba? " i asked him.

" nag dinner na ako, gusto ko nang magpahinga" aniya.

May kakaiba sa lalaki, ramdam ko yon pero diko malaman kung ano.

" may problema ba? " tanong ko sa kanya nang mahiga kami sa kama.

Umiling lang ito saka ako hinalikan sa labi.... Inangkin nya akong muli ng gabing yon, at ramdam kong kakaiba ang ginawa nyang pagangkin sakin. Masyadong marahas na halos magsugat ang labi ko sa mariin nyang halik.

" akin ka lang Yuna, wag mo sanang kakalimutan yon" mariing sabi ni Paolo bago kami natulog ng gabing yon.

Anong problema nito?