HE'S MY COLD HUSBAND (Completed)

Nakakainis naman talaga! Aga-aga ang ingay sa baba? Sino ba kasi ung maiingay na yun?   Babaan ko nga muna ‘tong mga manok sa umaga kung tumilaok at alarm clock kong napaka wala sa timing. Naka-panjama lang ako at naka-slippers, gulo gulo pa ang buhok ko nung nagdesisyunan kong bumaba para tignan kung anong problema. Ay aba sa lakas ng boses ba naman nila, parang may giyera. Jusko!   Pagbaba ko si mama, papa at kuya lang naman pala yung mga manok hays. Nagaalmusal na sila nung bumaba ako medyo weird kasi pagbaba ko e natigilan sila sa paguusap nila na tingin ko buong bayan ang nabulabog. Tapos nakatingin sila sakin na para bang may nililihim sila at parang takot na takot sila. Tsk! Baliw tong mga to.   "Oh dear, napaaga ang gising mo? 8 AM pa ang pasok mo diba? 5 palang iha. Ha-Ha-Ha!" sabi ng papa at tumawa ng weirdo.   Nangiinis ba si papa? Tingin mo bakit kaya ako nagising? Hindi na ko sumagot kay papa kasi ayoko namna sabihin na dahil sakanila. Bumaba na lang ako at naghilamos pati na din nagtoothbrush nang makapagprepare na ko sa school.   "Iha, may narinig kaba sa usapan namin?" Parang kabado naman kung magtanong si mama. Para namang nacurious ako sa usapan nila? Bakit may balak ba sila na masama sakin? Hala! Bka gusto nila ako ipaampon kasi di ako kumikilos sa bahay?   "Bakit po mama? May dapat ba kong malaman? " Pilit kong ngiti habang umuupo ako sa upuan katabi ng kuya ko.   "Ahh.." Sabay silang dalawa ni papa at parang nabunutan ng tinik. Okay, that’s weird.   Nagpapalaman ako ng tinapay ng mayroong mayonnaise ng napatingin ako sa gilid ko banda kay kuya. Medyo parang hindi maganda ang gising ng kuya kong baliw kasi nakakunot noo siya. Nagising din kaya siya nila mama?   Nagulat ako ng biglang tumayo si kuya at...   "Bakit ba ayaw niyo sabihin sakanya na--bhjksdjgiaihfuayr" Sabi ni kuya na hindi natuloy dahil tinakapn ni papa ang bibig niya.   Ano raw? Nagagambala na ako ha. Ano bang meron sa earth na di ko alam?   "James! Will you stop it?" Sigaw ng papa ko kay kuya, na napaupo naman dahil sa sigaw ni papa.   "Ano po bang nangyayari mama?" Bulong ko kay mama na nasa isang gilid ko! Hindi naman siguro magtatago ng lihim si mama. We’re so close and we have this rule na “No Secret's Allowed” In fact, very open ako kay Mama eversince.   Bumulong naman si mama sakin "Shh, secret muna. You'll know if its the right time"   Ang weird talaga. Pero mas weird na eglishera ang nanay ko? At anong right time, ano to? Si Mr. Right na ba? Charot, asa pa.   "Osyasya! Masyado ng humahaba to. Maligo na kayo at pumasok. Papasok na ko sa work. " sabi ni papa habang tumatayo na hawak hawak ang newspaper at kinuha ang susi. Medyo mas maaga kasi ang pasok ni papa samin. Kami naman ni kuya, syempre, hindi kami magkaedad, kuya ko nga diba? At talagang sinabi ko pa ang obvious. Siya kasi nagwowork na siya. He's currently working in my father's company. Company ito ng cars. Siguro gusto na rin ni papa na masanay na si kuya sa business dahil sino ba ang mamamahala nito? Syempre hindi ako, dahil di naman ako mahilig sa kotse, at nagiisang lalaki din ni papa si Kuya, panganay pa. Ang mamamana ko ata eh ung labada namin na nakatambak! Joke! Hahaha.   Oh well, I forgot to introduce myself. Ako nga pala si Rinabelle Kyo. 3rd year college ako. BSIT ang course ko. Simple lang ako pero clumsy ako sobra. As in. Di ko nga alam bakit eh.   Di ako mahilig mag-ayos. Feel me? Nakakatamad kasi.   Love ko kasi ang computer but, I realized na mahirap pala ang course ko. Kasi di ko matakbuhan ang math kahit college na ko, oh sadyang shunga lang ako at di makagets agad?   Hay, but its okay I can manage pa naman. Nagaaral ako sa Ellite School Of Colleges. Taray no? Dyan ako pinasok ng dakila kong tatay. Sabi kasi nila, “Best Quality” of Education daw dito? Feel ko naman totoo. Super sosyalin mga tao dito, ano pa expect sa mga mayayaman na estudyanteng na andito. Medyo kinabahan ako nung freshmen ako sa college noon kasi di naman akong pinalaki ng nanay at tatay kong sosyalin kahit sabihin pang may company ang parents ko, at pwede ko na sabihing may kaya kami. Pero di naman ata macocompare sa ibang students doon.   Boyish din ako sa style of clothes, pero ang itsura ko sobrang girly. Reason why? I dont have to waste my time and money for me to be super pretty, de joke, tamad lang talaga ako at feeling ko di bagay sakin mag-ayos eh. Kuya ko nga pala si James Fred Kyo. Maingay kong kuya yan. Feelingero yan at atin atin lang ito pero pag sa house, bungangero pero pag sa office o pagdumadalaw sa school ko wow, kala mo kung sinong heartthrob na seryoso at pa-misteryo.   Grabe inaantok pa rin ako, pero papunta na ako sa school ko. Medyo malaki ang school ko. I mean, malaki talaga siya.   Kung tinatanong niyo kung sikat ba ako sa school naming. Feel ko di kayo maniniwala pero dapat di na tinatanong yan, of course…   NOT.   Simple lang ako. Hindi nga ako napapansin e. Hahaha! Masaya na rin ako sa ganto, dahil ayoko ng too much attention. Onting attention, onti ang makakapansin ng pagkakamali. Ay eto na pala nandito na pala ako sa room ko.   "RINAAAAAAAAA!" Aray, may umakbay sakin bigla. Oo nga pala, yung best friend kong uhugin, si Heidi.   Kahit ganyan siya, siya naman ang una kong naging close kasi pareho kaming bungangera. Lol! Pero sosyalin nga lang siya, di ko katulad. Wag niyo kong sisihin kung di ako pala-ayos. I’m not used to it. Ganun lang yun kasimple.   "Aray sakit mo sa tenga, Heidi. Tabi nga." Inarte ko sabay tanggal sa kamay niyang nakaakbay sakin.   Dire-diretso na ko sa upuan ko at naupo. Anong oras na ba? What? 7:09 AM palang? Super early. 8 AM pa ko e. Dapat 7: 45 ako nadating. Tagal pa ng aantayin ko.   Ganda kasi ng alarm clock ko eh no?   "Grabe Rina! Sobrang aga mo ata ngayon. Di ako sanay sayo ha." Sabi niya habang hawak ang salamin at todo paganda. Kikay talaga tong BFF ko.   "No important reasons. I just wanna be early today." Sabi ko habang nakatingin sa may bintana at humikab. Malapit kasi ang upuan ko sa may bintana. Sobrang ganda ng position ko no? Hay, medyo antok pa ko dahil sa di sapat ang tulog ko.   "Siguro kaya ka pumasok ng maaga para makita mo si----ay palaka!" Hindi niya natuloy dahil hinampas ko siya ng libro ko. "Aray naman!" sabay hawak sa ulo niya.   Hindi ko siya hinihintay no. Ano ka dyan!   Nagising nalang ako nung nagbell na. Magsisimula na ang klase. Nakatulog pala ako sa sobrang antok ko. Pagkagising ko, magsisimula na ang klase. Kainis namna oh. Pagkahikab ko ng napakalakas at aware ako na sobrang laki pa ng bunganga ko eh ng napatingin ako sa gilid ko. Oh my! Sa gulat ko napatakip ako sa bunganga ko habang magkatinginan pa din kami.   "Tss.."   Yun lang ang lumabas sa bibig niya at bumalik na ang tingin sa front. What? Tsss? s**t nakakahiya! Bat sa lahat ng tao makakakita sakin na malaki ang bunganga at humihikab ay siya pa! Siya lang naman ang ultimate crush ng buong campus, okay masyadong OA? Nope it’s the truth. Swertehan at kabatch ko ‘to. At nasisilayan ko ang kagwapuhan nya kahit sobrang misteryoso nya at di sya gaano nakikipaghalubilo kahit mga kaklase niya kami.     Katabi ko siya ngayon. s**t talaga! Halos sasabog ang dibdib ko, matagal ko na tong crush pero masungit po siya. Oo, as in sobra. Maniniwala ba kayo na. halos lahat ng babae dito e gusto siya. No doubt, gwapo siya. Sabi nga sa kanya na perfect ideal guy siya. Sabi nga sa banner ng fans club niya na nakasabit na napalaki don sa cafeteria. "He got everything every woman hoped for" Legit naman, sa kagwapuhan, kayamanan, sa hot body, at sa lahat ng maiisip ko.   Medyo OA nga diba? Pero totoo un. Kasi totoong gwapo siya, kaya ko naman patunayan kasi baliw na baliw ako sakanya. Mayaman, anak siya ng isang may-ari ng malaking company. Hot, model po kasi siya. Matalino, lagi siya pambato internationally sa mga academic competition at nananalo siya. Sobrang lakas ng dating. Halos lahat na. Siya na.. Siya na pinagpala... Pero may kulang pa din sakanya..   At ako yun sa buhay niya. Charot! Hahahah.   Kaso, never pa akong narinig na interesado siya sa babae kasi naman, wala pa kong nabalitaan sa kanya. And no, di siya bakla hehe.   Wag naman! Prince Charming ang dating niya for me. Kaso, sa dami ng babae dito, anong talab ko? Jusko. Okay na ko sa pasulyap sulyap sa pogi niyang mukha. Pwede na din sa panaginip, maging akin siya.   Siya nga pala si Joshua Steven Hoa. Oh diba parehas 3 letters ang surname. Big deal na un sakin agad, ganun talaga pag gusto mo.   Kakaisip ko kay Steven, di ko namalayan na break time na pala. Kaka-daydream ko ay halos tumulo na laway ko.   "RINABELLE!" Sigaw ng bungangera kong best friend na di naman masyado malayo.   "Jusmiyo Heidi, bat ba lagi ka nakasigaw eh ang lapit ko lang naman sayo." Naiinis na turan ko sakanya, pero di naman naiinis, sanay na din naman ako. Mamaya maya eh lumapit na siya at hinila na ko, di pinapansin ang sinabi ko.   "Tara na punta na tayo canteen." At talagang nagpa-cute pa nga siya habang natakbo. Kikay talaga. Hila- hila pa ko, kitang kita ko tuloy ang pagewang-gewang niya.     Break Time (At Cafeteria)   Ano ba naman yan, lagi nalang madaming tao, paano ko sisingit nito? Sakto pa at di ako nakapagbaon, at oo nagbabaon ako kahit marangya school ko, wala lang talaga kanina since maaga ako umalis. Kaya kailangan ko makipagsiksikan ditto. Keribels ba to ng isang Rinabels?   Keribels yan, sa gutom ko ngayon kaya kong gawin ang lahat.   "Excuse me. Excuse me” Sigaw ko at pilit kong sinisingit ang sarili ko sa mga taong kumpulan at ang ingay pa. May pila naman talaga dito sa cafeteria, ngayon di ko alam kung bakit nawalan ng pila. Siguro may program or pakulo ang cafeteria kaya atat ang mga tao.   "Excuse me, bakit pinipilit mo makisiksik?" Sabi sakin ng girl tas tinaasan ako ng kilay. Wow! Parang di ka din singit ha? Partida singit na nga, mukha pang singit. Tadtad naman ng make-up sa mukha, at di bagay ang blending (kala mo may alam sa make-up)   Di ko siya pinansin at sumingit ako lalo. Kaso....   "Sabi ng wag kang sumingit e. This is for you." Tinulak ako ng tatlong babaeng ‘to! Ugh. Napaupo tuloy ako sa sahig.   Lahat na ng tao nakatingin samin, at sa nangyaring gulo.   "Rina...." Nagaalalang tono ng kaibigan kong papalapit sakin kaso..   "Get out of my way." kalmadong sabi ng lalaking nasa likod ko at papunta na dun sa counter. Nagulat naman ako nung nag-give way ang mga tao sa pagdaan niya.   What? Ano yun hari? Bigla nalang ganun? Kulang nalang red carpet ah. Pero wait? Si Steven un! Oo nabili siya.   Natahimik lahat dahil sa sigaw niya, at miski sa gulat ko di ko alam na nakaupo pa rin ako.   "Dalawa pong hotdog sandwich tas dalawa ding Sola." Sabi ni Steven at inabot ang bayad.   "Ito oh" Sabi ng tindera habang madaling inaabot. “I don’t know what happened but can you please put up a sign or something for people to fall in line just like before?” sabi ni Steven sa ate at sa sobrang kaba nung ate eh tumango lang ito at di ko na narinig pa ang iba niyang sagot, pero halatang umu-o ito sa sinabi ng lalaki.   Nung alam kong natapos na siyang bumili, napabalikwas ako at tumayo agad. Agad kong pinagpag ang sarili ko, ng may nakita akong sugat sa siko ko lakas marahil sa lakas ng impact ng pagbagsak ko.   "s**t, ang sakit.” Bulong ko habang tinitignan ang sugat ko.   "Rina, may sugat ka. Wait kuha ako band-aid at panglinis na din sa clinic." Bigla na lang tumakbo si Heidi ng nagaalala. Medyo masakit. Bigla akong nagulat ng may nag-abot sakin ng..teka? Pagkain.   "Oh.." Tinignan ko ang pagkain Hotdog sandwich tas juice. Napalunok tuloy ako. Tas inangat ko ang ulo para makita ko siya.   "Huh?" Yun nalang ang nasabi ko nung nakita kong si Steven un ! Parang tumigil ang oras.   Sobrang tagal na yata ng titigan namin, di ko sure o feeling ko lang? Pero di ko parin alam kung tatanggapin ko pa kasi nakita ko ang mga tao na gulat na gulat at ung iba naman ay parang kulang nalang ay sugurin na ako.   "Tss." Nagsalita siya at kinuha ang kamay ko at nilagay ang pagkain. Wait? Am i Dreaming? He gave me food? Kaya pala dalawa ang binili niya pero eto din mismo ung bibilhin ko dapat eh. Sasabog yata ang dibdib ko.   Tipid niya magsalita, one word lang lagi!   Jusko Lord, akin na po ba siya? Sabihin niyo lang po!