ตั้งแต่วิวาห์ย้ายมาช่วยงานที่บริษัทของพ่อเธออัครบดินทร์ก็ไม่มีโอกาสได้เจอเธอต่อหน้าเลยนอกจากวันหยุดที่เธอกลับไปหาลูก แต่แน่นอนว่าการเจอหน้ากันก็เหมือนเดิม เธอไม่ได้สนใจเขาเลยสักนิดราวกับว่าเขาไม่มีตัวตนในสายตาของเธอเลย และสิ่งเดียวที่เขาทำได้ก็คือการแอบดูเธอห่างๆ อย่างห่วงๆ
หลังจากเขาให้คนสืบที่อยู่วิวาห์จนรู้ว่าเธอพักอยู่ที่ไหน จากเวลาเลิกงานอัครบดินทร์จะรีบตรงไปบ้านคุณวันเพ็ญกลายเป็นว่าเขาจะไปดักหน้าบริษัทของคุณชูวิทย์แล้วขับรถตามวิวาห์ในระยะค่อนข้างห่าง ขับตามเธอไปจนถึงคอนโดที่เธออาศัยอยู่และเฝ้าดูเธอลงจากรถขึ้นห้องไปอย่างปลอดภัย
มันเป็นวิธีที่ขี้คลาดและน่าสมเพชราวกับไม่ใช่ตัวเขาเลยสักนิด แต่เขากลับทำได้เพียงเท่านี้เพราะรู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับเธอมันไม่ได้ทำให้เธอใจอ่อนหรือสนใจอะไรเขาได้เลยไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน เขาเลยทำให้ได้เพียงตามดูตามส่งเธอถึงคอนโดอยู่ห่างๆ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียง
