ตอนเที่ยงผ่านไปอย่างราบรื่นและกลับเข้าสู่การทำงานภาคบ่ายอีกครั้ง ซึ่งการทำงานทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิมเมื่อวิวาห์ไม่เคยย่างกรายเข้าไปห้องอัครบดินทร์เลย เธอนั่งทำงานอยู่ข้างนอกตลอดกระทั่งถึงเวลาเลิกงานเธอก็ไม่รอใครอีกเช่นเคย
“คุณวาห์จะไปไหนคะ” ปาลิดาถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าวิวาห์ลุกขึ้นสะพายกระเป๋าโดยที่ยังไม่ถึงเวลาเหมือนก่อนหน้า
“ฉันจะกลับแล้วค่ะ พอดีมีธุระต้องทำ” วิวาห์ตอบแค่นั้นก็เดินออกไปเลย และแม้ว่าเธอไม่ได้ออกไปพร้อมกับอัครบดินทร์แต่วิวาห์ก็ยืนรอลิฟท์ของผู้บริหารอย่างเคยชิน
“แล้วนายอัคล่ะ” อมรเห็นวิวาห์ยืนรอลิฟท์คนเดียวก็หันไปมองหน้าห้องของอัครบดินทร์ที่เห็นปาลิดากำลังมองมายังวิวาห์ทำให้เขาเดินเข้าไปหยุดข้างวิวาห์แล้วถามขึ้น
“เดี๋ยวคงกลับค่ะ” วิวาห์ตอบกลับออกไปด้วยท่าทีปกติไม่ได้ยิ้มแย้มสนิทสนมเหมือนเมื่อเช้า
“แล้วทำไมไม่ได้กลับพร้อมมันล่ะ” อมรถามอย่างรู้ดี แต่เขาแค่ต้องการให้
