Chapter 18
988 Words
Chapter 18 – Ang Mga Salitang Hindi Inaasahan
Tahimik ang garden matapos sabihin ni Adrian ang mga salitang iyon.
Because you’re mine.
Parang tumigil ang mundo ni Luna sa sandaling iyon.
Hindi niya alam kung paano magre-react.
Ang mga salitang iyon ay parang masyadong mabigat para sa simpleng kontrata lang na relasyon nila.
Napatingin siya kay Adrian.
“Adrian…” mahina niyang sabi.
Tahimik ang lalaki habang nakatingin sa kanya.
Halatang seryoso.
“Hindi po ba masyadong… malaki ang sinabi ninyo?” tanong niya.
Bahagyang napakunot ang noo ni Adrian.
“Which part?”
“Na… akin kayo.”
Napatahimik siya sandali.
“Hindi po ba kontrata lang ito?”
Tahimik ang hangin sa paligid nila.
Napansin ni Luna na parang nagbago ang ekspresyon ng lalaki.
Hindi niya mabasa kung ano ang nasa isip nito.
Pagkatapos ng ilang segundo, nagsalita si Adrian.
“Yes.”
Nanikip ang dibdib ni Luna.
“Contract.”
Hindi niya alam kung bakit parang may kirot siyang naramdaman.
“Pero,” dugtong ni Adrian, “hindi ibig sabihin na wala akong pakialam.”
Napatingin siya ulit sa lalaki.
“Hindi po ako sanay sa ganitong mundo.”
“Alam ko.”
“Lahat ng tao parang naghihintay lang na magkamali ako.”
Lumapit nang kaunti si Adrian.
“Then don’t give them that satisfaction.”
Napangiti si Luna nang bahagya.
“Madali lang po sabihin iyon.”
“Hindi ko sinabing madali.”
Tahimik silang dalawa sandali.
Hanggang sa biglang nagsalita si Luna.
“Adrian.”
“Yes?”
“Kanina… nagselos po ba kayo?”
Nanlaki nang bahagya ang mata ng lalaki.
Pero agad din itong bumalik sa kalmadong ekspresyon.
“I don’t get jealous.”
Napataas ang kilay ni Luna.
“Talaga po?”
“Yes.”
“Sigurado?”
Bahagyang ngumiti si Luna.
“Because it really looked like it.”
Tahimik sandali si Adrian.
Pagkatapos ay sumagot ito.
“I just don’t trust Daniel.”
“Bakit po?”
“He’s too friendly.”
Napatawa si Luna nang mahina.
“Iyon lang?”
“Sometimes that’s enough.”
Napailing siya.
Pero hindi niya mapigilang mapangiti.
Sa unang pagkakataon
Pakiramdam niya ay may mas personal na emosyon si Adrian sa kanya.
Hindi lang bilang fiancé sa kontrata.
Kundi bilang babae.
Habang nakatayo sila sa ilalim ng mga ilaw ng garden, napansin ni Luna kung gaano kalapit si Adrian.
Mas malapit kaysa dati.
Halos maramdaman niya ang init ng katawan nito.
“Adrian…” bulong niya.
“Yes?”
“Salamat.”
“Para saan?”
“Sa lahat.”
Tahimik sandali ang lalaki.
Pagkatapos ay sinabi nito ang isang bagay na hindi niya inaasahan.
“You’re different.”
Napakunot ang noo ni Luna.
“Different?”
“Yes.”
“Paano po?”
“Karamihan sa mga babae na nakilala ko…”
Huminto siya sandali.
“…gusto lang ang pera o pangalan ko.”
Napayuko si Luna.
“Hindi po ako ganoon.”
“I know.”
Napatingin siya sa kanya.
“At iyon ang dahilan kung bakit pinili kita.”
Muling bumilis ang t***k ng puso niya.
“Adrian…”
Pero bago pa siya makapagsalita
Biglang tumunog ang phone ni Adrian.
Naputol ang sandali.
Tiningnan nito ang screen.
Agad nagbago ang ekspresyon nito.
“Problem?” tanong ni Luna.
Sumagot ang lalaki.
“Company again.”
Sinagot niya ang tawag.
“Yes.”
Tahimik siyang nakinig.
Unti-unting naging seryoso ang mukha niya.
“What?”
Napakunot ang noo ni Luna.
Mukhang mas malala ito kaysa sa inaasahan niya.
“Who released it?”
Tahimik sandali si Adrian.
Pagkatapos ay sinabi niya ang isang pangalan.
“Vanessa.”
Nanlaki ang mata ni Luna.
Pagkatapos ng tawag, napatingin si Adrian sa kanya.
“Anong nangyari?” tanong ni Luna.
Sumagot ang lalaki.
“She leaked another file.”
Nanlamig ang katawan ni Luna.
“Ano pong file?”
“Confidential financial records.”
“Masama po ba iyon?”
Tumango si Adrian.
“Yes.”
Tahimik sandali si Luna.
“Ginagawa niya ito para saktan kayo.”
“Not just me.”
Napakunot ang noo niya.
“Ano po ang ibig ninyo sabihin?”
Sumagot si Adrian nang direkta.
“She’s targeting you too.”
Nanlaki ang mata ni Luna.
“Ako?”
“Yes.”
Tahimik sandali ang hangin sa garden.
“Bakit niya gagawin iyon?”
Napatingin si Adrian sa kanya.
At sinabi nito ang isang bagay na hindi niya inaasahan.
“Because she thinks you stole me from her.”
Nanlaki ang mata ni Luna.
“Pero… siya ang umalis.”
“I know.”
Tahimik sandali si Luna.
Pagkatapos ay mahina siyang nagsalita.
“Adrian.”
“Yes?”
“Ano po ba talaga ang nangyari sa inyo ni Vanessa?”
Tahimik ang gabi.
Parang mabigat ang tanong na iyon.
Matagal bago sumagot si Adrian.
“At one point…”
Huminto siya sandali.
“…I thought I would marry her.”
Nanlamig ang dibdib ni Luna.
“Pero hindi iyon nangyari.”
“Bakit po?”
Napatingin si Adrian sa madilim na langit.
Pagkatapos ay sumagot siya.
“Because I realized something.”
“Ano po?”
Muling tumingin si Adrian sa kanya.
Diretso sa mga mata niya.
“She was never the right person.”
Hindi alam ni Luna kung bakit
Pero sa sandaling iyon, parang may kakaibang init na dumaloy sa dibdib niya.
Hindi niya alam kung saan patungo ang relasyon nila.
Pero isang bagay ang malinaw.
Unti-unti na silang nagiging mas malapit sa isa’t isa.
At sa kabilang bahagi ng lungsod
Nakaupo si Vanessa sa loob ng kanyang opisina habang nakatingin sa laptop.
Sa screen ay ang bagong balita tungkol sa kumpanya ni Adrian.
May malamig na ngiti sa labi niya.
“Let’s see how long you can protect her,” bulong niya.
Dahil sa susunod niyang hakbang
Hindi na lang reputasyon ang sisirain niya.
Kundi ang tiwala sa pagitan nina Adrian at Luna.
- Writer
