1 week later...
Ella’s POV
“‘Nay!” Naiiyak kong saad. Ngayon ko lang ulit narinig ang boses ng nanay ko. Mabuti na lang at nakatawag sila sa akin.
“‘N-nak, k-kamusta ka na?” putol-putol nitong tanong. Nasa ospital ngayon ang nanay ko.
“Akin na, ‘Nay,” narinig kong ani ng kapatid kong lalaki.
“Ate?” agad nitong saad.
“Oh, bunso? Kamusta si Nanay?” tanong ko.
“Ate, kelan ka ulit magpapadala ng pera dito?” tanong nito.
“Hindi ko alam eh… baka sa isang Lunes pa,” sagot ko naman. Rinig ko ang pagbuntong-hininga ng kapatid ko.
“Eh… kasi ate… sabi ng doktor kailangan na daw na operahan si Nanay. Kapag hindi daw siya maoperahan… baka raw lumala pa lalo—”
Narinig kong inagaw ni Nanay ang telepono.
“Hindi, anak. Ok lang ako dito… nagbibiro lang ang kapatid mo,” ani nito.
“‘Nay, kailangan
