one night with the stranger

chapter 17

SINAPO ni mea ang ulo at mariing ipinikit ang mga mata. Umiikot ang paningin niya. Dahil siguro ito sa isang bote ng tequila na nainom niya.

Her head slowly dropped unto the table, but before it hit the surface, she holds the edge of the table and groggily stands up.

"I'll j-just g-go to the r-res-t-room." mea said in a slurred voice.

Wala siyang narinig na sagot mula kay Vanilla at jena, siguro dahil marami rin ang nainom ng mga ito katulad niya at halos hindi na rin gumagalaw ang dalawa sa kalasingan.

Pasuray-suray si mea habang naglalakad patungong restroom. May nabubunggo siya pero wala siyang pakialam. Umiikot ang paningin niya at kumakapit siya sa kung ano o kung sino man ang makakapitan para makapaglakad siya ng tuwid. Nararamdaman niyang parang hinahalukay ang tiyan niya.

Nang makarating siya sa restroom, mabilis siyang pumasok sa isang stool at sumuka sa bowl habang nakaluhod sa harap niyon. Umasim ang ekspresyon ng mukha niya ng maamoy niya ang mabahong amoy ng suka niya.

"I a-am not d-drinking again." She muttered to herself.

Pagkalipas ng ilang minutong pagsusuka, pinahid niya ang bibig at sumandal sa dingding ng stool. Napasalampak siya ng upo at ipinikit ang mga mata na kanina pa namimigat. She felt weak. She doesn't want to move.

A second or two, mea heard a distant sound of door opening, then minute later, she can feel her body floating in the air. Para siyang dinuduyan. Masarap sa pakiramdam pero masakit sa ulo. She tried to open her eyes but to no avail. She can't even take a peek on what's happening.

vick was annoyed as he looked at the woman slumped on the passenger seat of his car. Gusto niyang pagalitan ang babae sa paglalasing pero ano pa ang halaga 'non kung naririnig niya ang paghihilik nito?

Nailing na binuhay niya ang makina ng sasakyan at pinaharurot iyon paalis ng Gravity Bar.

Mabuti nalang at naroon din siya sa Gravity bar. Hindi niya ito nilapitan kasi alam niyang ayaw siya nitong makita. Peron g mapansin niyang lasing na ito, hindi niy pa napigilan ang sarili na sundan ito patungong rest room.

Nang makita niyang nakasalampak ito ng upo sa tile floor ng rest room, pinangko niya ito at inutusan niya ang dalawang bouncer ng Bar na bantayan ang dalawang kaibigan ni mea . Baka ano ang mangyari sa mga ito, sisihin pa siya ng dalaga.

Paglipas ng limampung minuto, nakarating din siya sa bahay niya. Lumabas siya ng sasakyan at umikot patungo sa passenger seat.

vick opened the passenger seat's door and was welcomed with mea 's vomit. Hindi makapaniwalang tumingin siya sa nasukahan niyang damit. It stinks! Hindi maipinta ang mukha niya ng maamoy niya ang hindi kanais-nais na amoy ng suka nito.

He gritted his teeth and glared at the woman. "Pasalamat ka talaga at mahal kita, kung hindi tinapon na kita sa Ilog pasig."

Naiinis na pinangko niya ang dalaga papasok sa bahay niya.

AFTER vick deposited mea on the bed, he hurriedly took her clothes off. Nababalot ng suka ang pang-itaas nitong damit kaya naman kailangan niya iyong hubarin.

Nang mahubad niya ang blusa na suot ni mea . Napalunok siya ng tumambad sa kanya ang mayayaman nitong dibdib.

Mabilis siyang nag-iwas ng tingin ng maramdamang nabuhay ang pagkalalaki niya. s**t! This is not the right time!

Sunod niyang hinubad ang suot nitong denim jeans. He leaves her panty on. Ginawa niya ang lahat para hindi matuksong tumingin sa mapuputi nitong hita. Alam niya kung ano ang epekto niyon sa kanya at hindi 'yon makabubuti sa sitwasyon niya ngayon. Alam niya kung bakit hindi nito tinatanggap ang nararamdaman niya rito. mea doesn't trust him with her heart. He understands it. If his memory serves him right, wala siyang ginagawa na makakauha ng tiwala nito.

vick sighed then stands up. Lumabas siya ng silid at tinungo ang kuwarto niya para kumuha ng damit na puwedeng suotin ni mea .

Pagbalik niya sa silid kung nasaan si mea , nakita niyang naka-upo ito sa ibabae ng kama habang nakapikit ang mga mata.

Lumapit siya rito at umupo sa tabi nito.

Hinawi niya ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa mukha nito. He stared at mea's beautiful face. Hindi niya maintindihan kung bakit sinasabi nitong ordinaryo lang ito. In his eyes, she's the most beautiful woman he ever seen.

Akmang igigiya niya ito pahiga sa kama ng magmulat ang mata nito. Dahan-dahang lumapit ang mukha nito sa mukha niya. His nose crinkled when he smell mea's foul breath.

"I wanted to kiss you so badly, but not tonight, mea. Your breath stinks." Wika niya at isinuot rito ang Tshirt na napili niya.

Then he guided her to lie on the bed. Nakahinga siya ng maluwang ng ipikit nitong muli ang mga mata at natulog.

"I can't believe I brought you to my house." Napailing-iling siya habang titig na titig sa dalaga. "I must be really deeply in love with you."

Vick leaned in and pressed his lips on mea's 's forehead. "Good night, mea ." With that, he left and went to his room.

MASAKIT ang ulo ni mea ng magising siya. Minasahe niya ang nuo at ipinalibot ang paningin sa kabuunan ng silid.

The walls are color dark green. My room is color white pink. The bed cover is color midnight green. My bed cover is color white. Kailan pa siya nagpalit ng pintura sa kuwarto niya?

Then her eyes widen as realization hit her. This is not my room! Mabilis siyang bumangon at malutong siyang napamura ng maramdamang parang binibiyak ang ulo niya.

Kahit masakit ang ulo at umiikot ang paningin niya, pinilit niyang makalabas ng silid na iyon. Ano ba ang nangyari kagabi? Oh god! Anong nangyari sa akin? Mabilis niyang tiningnan ang sarili. She's wearing a Tshirt- a t-shirt of a man! And she has no pants on! The only thing covering her body is the T-shirt and her blue underwear.

A horrified shriek came out from her mouth. No! No! Please! No! Sinapo niya ng dalawang kamay ang ulo niya at napahagulhol sa sobrang galit sa sarili. How can she be so stupid? Anong gagawin niya ngayon? Kung sino man ang may-ari ng kuwartong iyon, siguradong nakita nito ang lahat-lahat sa kanya. She felt nauseated. She felt disgusted with herself.

Then she heard heavy footsteps coming her way.

mea looked up with tears in her eyes. Hindi niya maapuhap kung sino ang tao na nasa harapan niya dahil sa mga luha niya. Then she heard his voice...

"mea are you okay? Bakit ka ba sumigaw? Masakit ba ang ulo mo?" Puno ng pag-aalala ang boses ni vick.

mea wipe off her tears and relief sipped through her when she saw vick . Hindi niya napigilan ang sarili. She stands up and lounge herself at vick , wrapping her arms around vick's neck and embracing him tightly.

mea slightly pulled away and looked at vick . "Akala ko kung sino nang lalaki ang-"

"Wala ka bang utak? Hindi ka ba nag-iisip?" Galit na sigaw sa kanya ni vick na ikinatigil niya sa pag-iyak.

"Vick -"

"What? I didn't know you're this stupid. Naglasing ka nang hindi man lang iniisip ang mangyayari sa'yo pagkatapos. Paano kung wala ako roon? Paano hindi kita nakita? Paano kung may nangyaring masama sa'yo? Akala ko matalino ka!" He was huffing in anger. "Hindi mo man lang ba naisip na hindi ko kakayanin kung may nangyaring masama sa'yo-"

"I'm sorry."

"I was worried of you-" He stops talking and looked at her with confusion visible on his eyes. "What did you say?"

mea looked down, she's ashamed of herself. "I said I'm sorry. Alam kong mali ang ginawa ko."

Vick breathes out then he walk passed her like she didn't say sorry to him. She felt a pang of pain stabbed her heart.

"Come on. Breakfast is ready." Sabi nito ng lampasan siya.

Walang imik na sumunod siya sa binata. Pagkalipas ng ilang segundong paglalakad, nakaamoy siya ng mabangong aroma. Tumigil si vick sa harap ng isang mahabang mesa. Bigla siyang nakaramdam ng gutom ng makakita siya ng hotdog with fried rice na nakahain lamesa.

"Eat up Mali-late na tayo sa flight natin." Anito sa walang emosyong boses.

Walang imik siyang tumango at umupo sa upuan.

mea was silently eating the food when she heard vick 's voice.

"Juice or coffee?"

"Tubig nalang."

He stilled then looked at her. "Juice then."

Hindi nalang siya umimik dahil alam niyang magtatalo lang silang dalawa. Pero hindi niya ito maintindihan. Oo nga at katangahan ang ginawa niyang paglalasing kagabi pero dapat ba itong mag-react ng ganito?

Napabuntong-hininga siya at tinapos ang pagkain.

Napatingin si mea sa orange juice ng ilapag iyon ni vick sa harapan niya.

"Drink." He ordered. "Bilisan mo. Aalis na tayo." Tinalikuran siya nito. "I took the liberty of packing your clothes for you. It's in the same room you slept in." Anito at iniwan siya sa kusina.

mea 's mouth hangs open at what vick said. Grabe talaga ang lalaking 'yon. Hindi ba nito naiintindihan ang salitang privacy?

Naiinis na bumalik siya sa silid na tinulugan niya at naligo, pagkatapos ay nagbihis siya. Lumabas siya ng silid at hinanap ang sala. After a minute of looking for it, mea found the living room. Naabutan niya si vick na nakaupo sa sofa at mukhang hinihintay siya.

"Kailan ba talaga kasama ako?" Tanong niya. "Masakit ang ulo ko. I want to rest."

She doesn't want go to Dubai with vick .

vick stands up. "Yes, you'll be needed in Dubai. And you can rest in the plane." Isinukbit nito ang isang kulay itim na backpack sa balikat nito at binuhat ang isang kulay gray na travelling bag. "Mauna ka na sa kotse. I will just lock the door." Anito at tinalikuran siya.

Huminga siya ng malalim at naglakad patungo sa nakaparadang kotse sa labas ng bahay nito.

mea dropped herself on the sit next to the window. Kapag sumasakay siya sa eroplano, palagi siyang umuupo sa upuan na malapit sa bintana para makita niya ang mga clouds.

"Does your head still hurt?"

Binalingan niya si vick . "Ano namang pakialam mo kung masakit pa?" Pagtataray niya. Naalala pa niya ang walang emosyon niong mukha kanina at naiinis siya.

"May Advil ako rito kung masakit pa. Just tell me."

Inirapan niya ito at ibinalik ang tingin sa labas ng bintana.

After a minute, mea felt the plane take off. A minute later, when the plane is already in the air, a stewardess asks vick.

"Are you comfortable, Sir?" Tanong nito sa binata.

Nakaramdam siya ng inis ng makitang nginitian ni vick ang babae. Hmp! Talagang hindi mapagkakatiwalaan ang lalaking 'to. What a flirt! Urgh!

"Yes, I'm comfortable. Thanks for asking."

The stewardess giggled and mea stops herself from rolling her eyes. Malandi!

"Do you need anything, Sir?"

"Nah, I'm good." Vick said with a smile on his face.

"Oh, is that so?" The woman sounds disappointed. "Please tell me if you need anything. Anything at all, Sir."

Nagpanting ang taenga niya sa narinig. Ang landi-landi! Nakakakulo ng dugo! Hindi niya napigilan ang sarili na makisali sa usapan.

"Can you please leave?" Mataray niyang sabi sa Stewardess. "Nakaka-isturbo ka e."

Tumalim ang mukha ng babae pero may ngiti pa rin ito sa mga labi. "And who are you, ma'am?"

Pinagsiklop niya ang kamay nila ni vick . Naramdaman niyang natigilan ang binata sa ginawa niya.

"I'm his girlfriend, now please, leave." Mataray niyang sabi.

The stewardess smiled but there's a glint of jealousy on her eyes. "I'm sorry. I will take my leave now."

Itinirik niya ang mga mata at pinakawalan ang kamay ni vick ng makaalis ang babae. Humalukipkip siya at tumingin sa labas ng bintana. She was silently looking at the clouds when she heard vick chuckled.

Binalingan niya ang binata. "What's so funny?"

Amusement was visible on vick 's eyes. "Ngayon ko lang nalaman na selosa ka pa. Bagay sa'yo."

She shoots him a dagger look. "I'm not jealous of that stewardess!" She hissed under her breath. "Nakakarita lang siya. Walang kahihiyan sa sarili. She was obviously flirting with you and it's irritating the hell out of me. Hindi ba niya alam na nakaka-isturbo siya? At ikaw naman, sumagot pa. Mukhang nag-i-enjoy ka naman sa pakikipag-flirt ng babaeng 'yon. I should have known-" She stops talking and forgets her words when vick leaned in and comfortably rests his head on her shoulder.

Her breathing becomes uneven. Biglang bumilis ang t***k ng puso niya at hindi niya kayang pakalmahin iyon. She summoned her inner strength and pushed vick away, but he didn't even budge.

"Vick , ano ba!" She hissed under her breath and gritted her teeth. "Lumayo ka nga sa'kin. Ano ba-"

"Shut up, mae ." He said, cutting off her words.

Her jaw tightened. "Vick, lumayo ka nga sa'kin-"

Her sentence was cut off short again when vick caught her hand and intertwined it with his.

He looked at her. "mea for once, just shut up." Umayos ito ng pagkakahilig sa balikat niya. "And I don't care if that stewardess was flirting with me. Because in here," He put their intertwined hands on his chest over his heart. "You will always be the only woman for me."

mea's heart hammered inside her chest. She can feel hundreds of butterflies fluttering inside her stomach. s**t! Why did she even try to stop what she's feeling for vick? Napigilan nga ba niya? Pakiramdam niya mas lumala pa ang nararamdaman niya para sa binata. Pero masasabi ba niyang mahal niya ito kung wala naman siyang tiwala rito?

She took a deep breath.

Instead of pulling her hands from vick hold, mea tightened her hold on his hand. It's her way of saying 'I'm giving you a chance.' She can't say it verbally, because she knew that her mouth would say otherwise.

'Stop listening to your brain and start listening to your heart instead.'

Yeah, maybe she should start listening to her heart.