"Magkita na lang tayo mamaya, Akarie," wika ni Mama bago niya isinara ang pinto.
Kung alam lang siguro ni Mama ang ginagawa namin ni Alaric ay sigurado ako na hindi niya ako uutusan na magpunta sa lalaki.
Wala na akong nagawa nang paandarin na ng driver ang minamaneho niyang kotse. I-aabot ko lang siguro sa secretary niya ang pagkain at saka na ako aalis.
Baka kasi hindi na ako paalisin ni Alaric kapag nakita niya ako gaya ng unang beses akong nagpunta sa penthouse niya. Buong araw akong nasa penthouse niya. At wala na kaming ibang ginawa kundi umungol nang umungol. Talagang inubos ni Alaric ang buong lakas ko.
Ipinilig ko na lang ang aking ulo para maalis iyon sa isip niya.
Hindi naman nagtagal ay nakarating na din ako sa building kung saan matatagpuan ang kompanya niya.
Bumaba
