Akarie
“I’ll take Akarie home.”
Ganoon na lang ang panlalaki ng aking mga mata nang marinig ko ang sinabi ni Alaric sa Papa niya.
Hindi na nga din hinintay ni Alaric na magsalita ang Papa niya dahil tumayo na siya mula sa pagkakaupo niya sa sofa. At pagkatapos niyon ay nilingon niya ako. Agad ko namang binalik sa normal ang ekspresyon ng aking mga mata ng magtama ang mga mata namin.
"Let's go," wika niya sa akin.
Hindi ko naman napigilan na mapalunok nang yayain na niya akong umalis. Ayaw kong ihatid niya ako dahil alam ko na ang mangyayari. Alam ko na ang magiging kapalaran ko sa kamay niya mamaya.
Alam ko na galit siya sa akin dahil sa hindi ko pagsunod sa sinabi niya, baka parusahan niya ako.
At kasasabi ko lang sa kanya kanina na iiwasan ko na mapag-solo kaming dalawa dahil
