Episode 11
1659 Words
------
It’s already 3:00 am. Matutulog na sana s’ya nang hindi n’ya makita ang hairband nya. Sinuyod na nya ang kanyang buong kwarto pero hindi n’ya ito nakita. Hindi pwedeng mawala iyon, yon nalang ang huling regalo ng mga magulang nya sa kanya, ang huling alaala nya sa mga ito. Sa pagkaalala nya, suot nya ito kanina. Hinubad pala nya ito para isukat ang isang hairband na regalo ng isa sa mga maid ng bahay. Nakalimutan nyang isuot muli ito at sigurado s’yang nasa labas ito.
Walang pag- alinlangan at nagmamadali s’yang lumabas ng kwarto nya para kunin ang hairband nya sa kung saan sila nag-se- celebrate kanina ng Noche Buena. Diresto s’yang lumbas sa bahay. Wala nang katao- tao sa labas, umaasa s’ya na makikita pa nya ito, hindi pa naman nailigpit lugar. Hindi na nya kaya na ipabukas pa ito. Hindi s’ya makatulog kung hindi nya ito makita. Napakamahalaga ng hairband na yon sa kanya. Halos maiyak na sya dahil hindi talaga nya ito makita.
“Looking for this?” napapitlag s’ya nang narinig ang boses. Kilala nya ang boses kaya mabilis s’yang napalingon sa kung nasaan ang nagsasalita. At si Aki ang nakita nya. Hawak nito ang kanina pa nya hinahanap na hairband.
“Aki, ibalik mo yan sa akin.” Aniya dito. Aminado s’yang kinakabahan s’ya sa katotohanan na hawak nito ang hairband nya. Alam kasi nya na galit ito sa kanya. Dahil sa nangyari kanina.
“Bakit ko ito ibabalik sa’yo kung galit na galit ako sa’yo?” ramdam nga nya ang galit nito.
“Ano bang ikinagalit mo? Yong bang pagtanggap ko sa mga magulang mo bilang mga magulang ko? Ano ba talagang problema mo, Aki? Hindi naman kayo maghihirap kung aampunin ako ng mga magulang mo?” nag- init ang mga mata ko. “Ang gusto ko lang naman ay ang magkaroon ng sarili kong pamilya. Yon lang naman ang gusto ko, Aki. Kung ayaw mo sa akin, pwede mo naman wag akong ituring na kapatid. Matatanggap ko naman kung hindi talaga maganda ang maging trato mo sa akin. Hindi na magbabago ang kagustuhan ko na gusto kong maging magulang ang ninong Daniel at ninang Ysabelle ko. Gusto kong maging kapatid sina Kuya Karl at ate Yumi, pati na ikaw, gusto din kitang maging kapatid. Pero wala naman akong magagawa kung ayaw mo sa akin. Pero sana, maging masaya ka nalang kahit papaano sa amin.” Namamasa na ang mga mata n’ya. Hanggang sa hindi n’ya napigilan ang pagtulo ng luha nya, pero pinunasan din n’ya agad ang mga ito.
Hindi ito nagsasalita, nanatili lang itong nakatitig sa kanya. Hindi nya maintindihan ang emosyon na nakikita n’ya sa mga mata nito. Aminado sya na umaasa sya na sana maliwanagan din ang isip nito. Hindi talaga nya maintindihan kung ano ang rason nito at kung bakit ayaw nitong ampunin sya ng mga magulang nito
Meron pumapasok sa isip nya na pwedeng rason nito pero ayaw itong tanggapin ng isip nya. Masyado pa syang bata sa naiinisp nya. Siguro, ayaw lang talaga nito sa kanya. Sa simula pa lang, ayaw na talaga nito sa kanya.
Isang buntong- hininga ang narinig nya mula dito.
“Gusto mo itong makuha? Kunin mo mula sa akin, bago ko itapon sa kung saan at hindi mo na ito makikita pa.” Anito, may pagbabanta ang tinig at mga mata nito.
Tumalikod ito saka ito humakbang para lumayo mula sa kanya. Ilang sandali muna syang nakatayo habang sinusundan ito ng tingin. Saka nya nagawang sundan ito para kunin ang hairband nya. Baka totohanin nito ang sinabi nito sa kanya. Baka itapon nga nito sa kung saan ang hairband nya. Kilala pa naman n’ya si Aki, ginagawa nito ang mga sinasabi nito. Wala itong pakialam kahit pagalitan ito ng mga magulang nito. Hindi naman itong natatakot sa mga magulang nito.
“Aki! Aki!”
Sambit nya sa pangalan nito, habang nakasunod sya dito, pero hindi man lamang sya pinansin nito, kahit ang lumingon sa kanya ay hindi man lamang ginawa nito sa kanya. Naglalakad ito papunta sa puno kung nasaan nandun ang tree house nito.
Umakyat ito sa tree house nito at dahil sa kagustuhan na makuha mula dito ang hair band nya kaya walang pag- alinlangan na sumunod sya dito.
“Aki, ano ba? Ibalik mo yan sa akin.” nangangalaiti nyang sabi kay Aki habang nakasunod sya dito na pumanhik papunta sa tree house nito.
Nanlaki ang mga mata nya sa pagkagulat nang sakto sa tuluyan nyang pag- akyat sa tree house, pabigla syang hinila nito pasandal sa dingding. Sisigaw na sana sya kung hindi lang mabilis na tinakpan nito gamit ng palad nito ang bibig nya.
“Wag kang sumigaw Haylee, wala naman akong gagawin masama sayo.” Anito, bago inalis ang nakatakip na palad nito sa bibig n’ya.
“Ano bang kailangan mo sa akin Aki? Please, ibalik mo na sa akin ang hairband ko. Mahalaga iyon sa akin, Aki.” Nagsumamo ang titig n’ya dito.
Hindi ito sumagot at nakipagtitigan lang ito sa kanya. Mayamaya, ibinuka nito ang palad nito at inilabas mula dito ang isang kwentas. Awang labi s’yang napatingin sa hawak nito at nanlalaki ang kanyang mga mata nang isinuot nito ang kwentas sa leeg nya. Hindi nya napigilan ang mapayuko para tignan ang heart- shaped na pendant nito. Kunot- noo syang napatingin muli sa mga mata nito. Hindi nya kayang ipaliwanag ang damdamin nabuhay sa kanya nang nagkatama ang paningin nilang dalawa.
“Happy Birthday, Haylee! Iyan ang birthday ko sayo. Wag mo yan iwawala kahit kailan. If you lose that one, you’re going to lose me too.”
Hindi sya makapaniwala na may regalo ito sa kanya. Buong akala n’ya, wala itong pakialam na birthday nya ngayon. Pero tila kay hirap naman e- prosesso ng sinabi nito.
“Salamat Aki. Hindi ko inaasahan to.” Nakangiting sabi nya dito. “Ibalik mo na sa akin ang hairband ko.”
“Masyado ka naman nagmamadali Haylee. May Christmas gift pa ako sayo.”
Napanganga sya. May Christmas gift din ito sa kanya?
Pero bago pa sya makapagtanong kung saan ang regalo nito. Sobrang nanlaki na naman ang mga mata nya nang tinawid na naman nito ang pagitan ng labi nilang dalawa, siniil na naman kasi sya ng halik nito. Hindi nya kayang ipaliwanag ang naramdaman nya at hindi nya nagugustuhan ito kaya gamit ang buong lakas nya ay itinulak nya ito. Napatigil ito sa ginagawa nito. At bahagyang napalayo sa kanya.
Naniningkit ang mga mata nya habang nakatingin dito.
“Bakit mo ba yan ginagawa, Aki? Bakit ba lagi mo nalang akong hinahalikan? Ayaw ko sa ginagawa mo. Hindi mo ba nakita na napakabata ko pa para sa ganyang bagay? Pakiramdam ko binabastos mo ako sa ginagawa mo.”
Ipinaramdam nya dito ang sama ng loob nya dahil sa madalas nitong paghalik sa kanya. Para sa kanya, yong mag- asawa lang ang naghahalikan. Iyon ang turo sa kanya sa kombento kung saan sya nag- aaral. Kaya hindi talaga nya gusto na ginagawa nito sa kanya na basta na lang syang hahalikan.
“Iyan ang Christmas gift ko sayo Haylee. Ayaw mo ba sa Christmas Gift ko sayo?” pinasadahan sya nito muli. Iniharang nito sa magkabilang gilid nya ang kamay nito.
“Ibalik mo na sa akin ang hairband ko Aki.” Mariing na sabi nya dito. “At padaanin mo ako.” Itinulak nya ito muli pero hindi man lamang nya ito natinag.
“I hate you Haylee!” walang pag- alinlangan na sabi nito sa kanya. Aminado sya na nasaktan sya ng sobra sa sinabi nito. Napakasakitan na marinig mula dito ang mga katagan na ito. Parang paulit-ulit na sinasaksak ang puso nya sa narinig. “Mula nang dumating ka, hindi na naging normal ang takbo ng buhay ko. Ginulo mo ang lahat sa akin. Kaya galit na galit ako sayo.”
“Oo na. Galit ka na sa akin, Aki. Hindi mo naman kailangan ulit- ulitin pa yan. Nakuha ko na. So please, ibalik mo na sa akin ang hairband ko. Wala iyan kinalaman sa galit mo sa akin. Iyan ang huling regalo ng mga magulang ko sa akin. At saka pakawalan mo na rin ako.” Nagsumamo ang namamasang mga mata nya dito.
Pero mukhang hindi sya narinig nito. Dahil wala ni isa man sa sinabi nya ang ginawa nito.
“At alam mo ba kung ano ang mas ikinagalit ko ng sobra? Iyon ay ang katotohanan na hindi mo ako sinubukang intindihin. Kay dali lang naman intindihin ng lahat pero bakit hindi mo ako maintindihan, Haylee. Bakit? Bakit hindi mo man lang magawang bigyan ng importansya ang damdamin ko. You are so insensitive when you are giving my parents the consent to adopt you. Alam mo ba kung ano ang naramdaman ko nang sandaling iyon? Galit ako. Galit na galit ako. Galit ako dahil hindi mo pinahalagahan ang damdamin ko.” Nababalot ng hinanakit ang tinig nito. Hindi nya maintindihan ang pinupunto nito.
Sandali silang nagkakatitigan nito bago ito magsalita muli.
“So, I don’t have a choice kundi ako na mismo ang gagawa ng paraan para hindi mangyari ang gustong gawin ng mga magulang ko. Hindi ko sila hahayaan na ampunin ka. Kaya patawad sa gagawin ko sayo. Pero para sa ating dalawa ito.”
Ngayon lang nya napapansin na parang may kakaibang amoy dito. At kung hindi sya nagkakamali, alak ang naamoy nya dito. Hindi naman ito lasing sa paningin nya.
Kunot- noo sya. Gulong- gulo sa nais sabihin nito. Pero mayamaya, sobrang nanlaki ang mga mata nya nang bigla syang hinila nito sabay tulak sa kanya kaya napahiga sya sa kutson na nasa papag.
“A- Anong gagawin mo sa akin?” tanong n’ya. Kinakabahan s’ya ng sobra.
"I am going to claim you as mine, Haylee." anito, sabay hubad ng suot nitong T- shirt nito.
Nanlaki ang mga mata nya habang nakatingin dito. Parang puputok ang puso nya sa matinding takot na naramdaman.
- Writer
