[KAEL ROWAN’S P.O.V.]
“Kael! Kael!”
Damn. Naririnig ko na naman ang boses ni Ava. Ngayon lang ako nairita ng husto sa boses niya. Ang ingay dito sa bahay ko. Ang dating tahimik na bahay ko ay naging sobrang maingay dahil sa kaniya.
Nagtakip naman ako ng unan sa tainga ko. Nakahiga ako ngayon sa kama ko. Ilang araw akong pagod dahil sa pag-eensayo ng mga bago kong tauhan. Ako na ang sumusuri sa bawat isa bago ko sila tanggapin. Nang sa gano’n ay wala na ulit makakalusot na kahit na sinong traydor sa organisasyon ko.
“Kael! I know that you’re in there!” sigaw pang muli ni Ava.
Kinakatok pa niya ang pinto ng kwarto ko. Ilang araw na niyang ginagawa ‘yon. Naka-do not disturb na nga rin ang cell phone ko dahil tawag siya nang tawag sa akin. Hindi ko alam kung paano ko pa ba siya maiiwa
