Leahbel’s POV
“R-Ram, naniniwala ka naman sa akin, ‘di ba? Hinding-hindi kita lolokohin. Hindi ko gagawin ang gano’n sa iyo,” muli ay bumuhos ang masaganang luha ko.
Tumayo siya at humarap sa akin. Pinunasan niya ang mga luha sa mukha ko. Masuyo siyang nakatitig sa akin kaya lalo akong naiyak.
“Of course, I believe you. Kilala kita, Mahal ko. Alam kong hindi ka gagawa ng ganitong klase ng bagay. But we have to be careful because we have to find out who is trying to sabotage my company and framing you at the same time,” madamdaming saad niya kaya muli akong napaluha ngunit tinanguan ko siya bilang pagsang-ayon.
“Thank you, Ram. Thank you so much,” yumakap ako sa kaniya at tuluyan nang humagulgol. Biglang bumuhos ang lahat ng mabibigat na damdaming nararamdaman ko kanina habang pinagsasa
