CHAPTER 2

1682 Words
Pagkabukas ko ng pinto ay agad akong nakarinig ng malakas na ungol. "Ughh! Ibaon mo pa!" isang malanding tinig ang umalingaw-ngaw kung saan. Nakarinig pa ako ng mga kung anong bagay na nahulog bago ako muling makarinig ng ungol na may halo pang mura. "Ahh tangina! Sandali lalabasan na ako bilisan mo lang!" pagkatapos nitong sabihin iyon ay magkakasunod na ungol muli ang aking narinig. Napapailing na lang akong tinanggal ang slingbag na binili ko sa ukay-ukay. Pagkatapos ay lumapit ako sa divider saka doon nilagay ang hawak-hawak kong sandal na ngayon ay sira na ang takong. Nakakahiyang pagkatapos ako pahiramin ng sandal ni Imee ay ibabalik ko ng sira. Papalitan ko na lang siguro ng bago ang sandal niya kapag nakahanap na ako ng trabaho o magkaroon ako ng sariling pera. Agad akong dumiretso sa aking silid at nagpalit ng damit. Pansamantala muna akong nakikitira sa bahay ni Imee kahit araw-araw tila may putukan na nagaganap. Simula nang bumalik ako sa Pilipinas ay dito na ako agad tumuloy. Halos magkapatid na ang turing namin ni Imee sa isa't isa. Nakilala ko siya noong nagtatrabaho pa ako sa ibang bansa, isa sa siya sa mga tumulong sa akin para maka uwi ng Pilipinas, kaya't napakalaki talaga ng utang na loob ko sa kan'ya. Wala akong ngayon dito kung hindi dahil sa kan'ya. Pagkatapos kong magbihis ay agad din akong lumabas ng kwarto para magluto ng lunch. Sanay ako sa gawaing bahay lalo na't laki ako sa hirap at katulong ang naging trabaho ko sa ibang bansa. Saktong pagkatapos kong magluto ay bumukas ang pinto ng kwarto ni Imee. Basang-basa ng pawis siyang lumabas ng kwarto kasama ang lalaking hindi ko kilala pero tiyak kong ilang beses ko nang nakikitang kasama ni Imee. Nakita kong naghalikan pa ang dalawa sa pinto kaya't nag-iwas na ako ng tingin. Napapailing na lang akong nag ayos ng hapag kainan para sa lunch. Pagkatapos kong magsandok ng ulam at kanin ay nakita ko ang paglapit ni Imee. "Bwesit na 'yon ang baho ng hininga pero ang galing humalik," asik niya habang mariing pinupunasan ang labi niya gamit ang likod ng kan'yang kamay. Natawa ako sa sinabi niya. "Mag toothbrush ka muna bago ka kumain," payo ko pa habang natatawang umupo. Umiling siya saka umupo na rin sa tabi ko. "H'wag na! Malapit ng maubos toothpaste natin dahil hayop na 'yon!" singhal niya at nag-umpisa na siyang maglagay ng kanin sa plato niya. Tahimik akong kumakain habang siya ay gumagamit ng cellphone habang kumakain. Nasa kalagitnaan ako ng pagkain nang maalala ko ang sandal na pinahiram niya. Tumikhim muna ako para makuha ko ang atensyon niya. Nahinto siya sa pag gamit ng kan'yang cellphone at nag-taas ng kilay. "Oh?" "A-ahm," alanganin kong panimula. "N-nasira ko kasi yung sandal na pinahiram mo pero h'wag kang mag-aalala bibilhan na lang kita ng bago," nahihiya kong sabi. Hinihintay ko ang sasabihin niya ngunit narinig ko ang pagtawa niya kaya't kumunot ang noo ko. "Sira! Kahit h'wag mo ng palitan 'yon binili ko lang 'yon sa ukay-ukay ng isang daan saka mag dadalawang taon na rin 'yon." aniya. "Talaga?" Tumango siya. "Saka paano mo ako bibilhan ng bago 'e wala ka namang pera't trabaho?" mapang asar niyang tanong. Napanguso ako sa sinabi niya. She's right. Walang wala ako ngayon kaya ang lakas naman ng loob ko para sabihing bibilhan ko siya ng bago. Gusto kong tawanan ang sarili ko nang marealize ko kung anong situation ko ngayon. Wala akong pera. Wala akong trabaho. Wala akong sariling bahay. Wala akong sariling gamit. Sarili ko lang mayroon ako ngayon. "Hoy!" napatingin ako sa kan'ya nang pumitik siya sa akin. "Para kang naiiyak diyan." aniya. Ngumiti ako ng tipid. "Wala," simple kong sagot. Tiningnan niya ako sa paraan na halatang hindi siya naniniwala sa akin. "So, kumusta naman ang pagpunta mo sa company ng asawa mo?" bigla niyang tanong dahilan para mas lalo akong manliit. Bigla kong naalala ang kanina. Kung paano ako napahiya sa aking sarili. FLASHBACK "Who are you? What are you doing here?" his words sounded like an order, hard, cold and stiff. Nakaigting ang panga at matalim ang tingin. Napakapit ako ng mahigpit sa suot kong bestida at napalunok nang matigas dahil sa nakakatakot niyang tingin. Hindi ko rin magawang sumagot sa tanong niya dahil sa kaba na nararamdaman ko para akong sasabog ang dibdib ko sa kaba. Kung kanina ay napakalakas ng loob ko para takasan ang babaeng nasa front desk para lang makita siya, ngayon para akong istatuwa na hindi makaalis sa kinalalagyan. "Answer me, woman!" his voice roared, napatalon pa ako nang bahagya dahil sa lakas ng pagkakasigaw niya at nabitawan ko pa ang hawak kong sandal. I swallow hard before slowly open my mouth to answer his question. "A-ako si--" Napatol ang pagsagot ko nang biglang bumukas ang pinto at inuluwa nito ang babaeng nasa front desk na may hawak na susi at may kasamang guard. Nanlaki ang mga mata ko nang lumapit ang babae at hinawakan ako sa braso. "S-sir pasensya na po--" "Out!" mariing utos nito. Nakita ko kung paano manginig ang babae sa takot. "S-sir?" she uttered. "Putangina sabing lumabas kayo at iwan mo ang babaeng 'yan dito!" Nanginginig man ang babae ay mabilis niyang binitawan ang braso ko at hinila ang guard saka nagmamadaling lumabas bago sinara ang pinto. Kung kanina ang babae ang nanginginig sa kaba ngayon ay ako na, lalo na nang tumayo ito ay lumapit sa akin saka hinaklit ang braso ko. "Who are you?" ulit niyang tanong gamit ang galit na boses. "M-maphia. Ako 'to si M-maphia," mahina kong sagot. Nakita kong nag dilim ang mga asul niyang mata sa sagot ko. "I'm not asking your damn name--" Agad ko siyang pinutol. "A-asawa mo 'ko!" agad kong natakpan ang aking bibig sa aking pagsigaw na sagot. Nakaigting ang pangang tumitig siya sa akin. "You have guts to tell that you're my wife after what you done to me," malamig at mariin ang boses pero bakas na bakas doon ang galit. Hindi ako makaisipi ng dapat sabihin kaya't napayuko ako at kinagat ang aking sarili dahil sa aking katangahan. Nasaan na ba ang mga plano mo Maphia? Nasaan na 'yong mga sasabihin mo sa kan'ya sa oras na magkita kayo?! "P-pasenya na at--" pinutol niya akong mali. "Sa kapal ng mukha mo para sabihing asawa kita o sa mga ginawa mo sa akin? Alin sa dalawang 'yon, Maphia?" walang kasing lamig ang boses niya kaya't mas lalo akong natakot at hindi alam ang sasabihin. Gusto ko ng tumakbo palabas dahil hindi ko na alam ang sasabihin ko at natatakot na rin akong harapin ang mga asul niyang mata. Pero sa oras na gawin ko mas lalo ko lang pinapatunayan na wala akong kwenta. Wala ako dito para kay Primo, nandito ako ngayon para kausapin siya tungkol sa anak namin. Na gusto kong makilala ang anak ko. Nag angat ako ng tingin at muling ang mga mata ko sa mga asul niyang mata. At tulad ng dati sa tuwing nagtatama ang mga mata namin ay nadodoble ang kabog ng aking dibdib. Nanlaki ang mga mata ko ng ngumiti siya ng mapang-akit. "But you know what? I'm happy to see you again. Very happy." he murmured. Natanggal ang kamay niyang mahigpit na nakahawak sa aking braso saka hinawi ang iilang buhok na tumatakip sa pisnge ko. "T-talaga?" He nodded and smiled seductively again. Humakba siya palapit sa akin lalo kaya't napa atras ako. Sa bawat pag hakbang niya ay umaatras ako at dahil sa pag atras ko ay napansandal ako sa lamesa na nasa likuran ko. Lumapit siya aking muli at bumaba ang mukha niya sa aking leeg. Nagtaasan ang balahibo ko nang maramdaman ko ang hininga niya doon. Lumayo siya doon at nakita ko ang mapaglarong ngiti sa labi niya. "Naligo ka ba bago ka pumunta dito, hmm?" he asked in deep voice. Biglang nagbago ang ihip ng hangin kung kanina ay para siyang lion na galit, ngayon naman ay biglang naging mainit at malambing ang tinig. Hindi ko naiintindihan kung bakit niya iyon tinatanong ngunit dahan-dahan akong tumango. "Oo," sagot ko. Biglang bumalik ang ilang alaala kung paano niya ako lambingin dati sa tuwing nagtatampo ako sa kan'ya. Kung paano niya ako suyuin tuwing galit ako sa kan'ya. Nakagat ko ang pang ibabang labi ko nang maramdaman ko ang kan'yang daliri sa aking hita at dahil sa naka bestida ako kaya't madaling napuntahan ng kan'yang kamay ang nais nitong puntahan. Napakapit ako sa kan'yang balikat nang kapain niya ako doon saka pinasok ang kan'yang kamay sa aking cycling short saka ito tinggal. Napalunok ako nang mariin ng ipagdikit niya ang aming katawan at naramdaman ko ang aking katawan kung gaano ito kasabik sa mga haplos niya. "P-primo," I moaned softly nang tila naglalaro niyang haplosin ang p********e ako. "Shhh," Lumapat ang labi niya sa aking pisnge at saka ako hinalikan doon. Napatili ako nang bigla niya akong buhatin at iupo sa lamesa. "Open your legs for me, mahal." Gusto kong maiyak nang tawagin niya ako sa dati naming tawagan. May kung ano sa puso ko na gustong magdiwang. Hindi ako nagdalawang isip na binuka ang aking binti sa harapan niya. Ipinulupot ko ang aking mga braso sa kan'yang leeg at hinihintay na lumipat ang halik niya sa aking labi ngunit bumagsak iyon sa aking leeg. Naramdaman ko ang kamay niya sa garter ng suot kong panty. Tinanggal niya iyon habang sinisipsip ang balat ko sa leeg. Nang matanggal niya ang aking suot na underwear ay hinihintay kong pumasok ang kan'yang daliri sa loob ko ngunit walang nangyaring ganoon. "Open your legs more, w***e," Agad na nagmulat ang aking mata sa aking narinig. Kumabog ang dibdib ko dahil sa pagkalito. "Huh?" nalilito kong tanong. Humiwalay siya sa akin at ngumisi. "Now you look like a real w***e, Maphia." mapang insulto ang kan'yang boses. Para akong binuhosan ng malamig na tubig sa kan'yang sinabi. Para akong nagising sa realidad. Nanghihinang napahawak ako sa lamesa na kinauupoan ko. "You're not my wife, Maphia. You're w***e. A fvking whore." aniya saka tumalikod at lumabas.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD