TANIELLA
Simula ng dumating siya at umiyak ako mismo sa harap niya, wala akong narinig na anumang salita na lumabas sa bibig niya. Marahan lang niyang hinahagod ang likod ko habang patuloy sa pag-iyak. Para bang dito na lang niya dinaan ang lahat ng gustong sabihin sa akin. Na bawat hagod niya ay ramdam ko ang pag-aalala sa akin.
Hinayaan niya akong pakawalan ang emosyon ko. Pero kabado ako sa pananahimik niya. Hindi ko gusto ang pananahimik niya sa pagkakataong ito. Pakiramdam ko ay nagtitimpi lang siya sa emosyon na gusto niyang ilabas. At sigurado ako, kapag humupa na ang emosyon ko, magtatanong siya kung ano ang nangyari sa 'kin.
Pero hindi na niya ako nagawang tanungin dahil nakatulog na ako sa bisig niya habang yakap ako. Naramdaman ko na lang ang marahang paghiga niya sa akin s
