Chapter 31
Beatrice Celestine
ISANG malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko habang sinusundan ng tingin ang unti-unting paglayo ng sasakyan ni DN. Para akong iniwan sa gitna ng kalsadang walang direksyon. Gulong–gulo ang utak ko—parang isang bagyong hindi ko maintindihan.
Napaangat ang kamay ko at marahang hinilot ang sentido ko. Masakit ang ulo ko—hindi sa pisikal na sakit, kundi sa dami ng tanong na umiikot sa loob ng isipan ko na wala akong sagot.
Bakit niya sinabi lahat 'yon? Bakit gano'n siya magsalita? Hanggang sa may magsalita sa likuran ko.
"Na–uso na ang sumuko kapag hindi na kaya..."
Napatigil ako saglit bago dahan–dahang lumingon. Si Darina. "Bakit mo ba siya mahal, Trice?" Malumanay niyang tanong.
Hindi ako agad nakasagot. Tumingin lang ako sa kanya, at saka unti–u
