Chapter 100
Beatrice Celestine
TAHIMIK na ang buong bahay.
Wala na ang ingay ng tawanan at sigawan mula sa triplets. Umuwi na rin sina Tita Zoey at Tito Daniel. Sa wakas, nakatulog na din sila at makapag–pahinga na rin. Ayaw pa sana nilang pumasok sa kwarto. Pero sinabi kong bukas, isasama ko silang tatlo sa tree house. Excited akong ipakita sa kanila. Gusto ko makita nila ang naging tagpuan namin ng ama nila.
Yumuko ako at isa–isa silang hinalikan sa noo.
"Good night, my loves," bulong ko, saka dahan–dahang lumabas ng kwarto.
Pababa ako ng hagdan, papunta sa kusina. Bigla kong narinig ang boses ni Manang Sita. Mahina lang. Parang may kausap.
"Kamusta na ang sugat mo? Hindi na ba namamaga?" tanong niya.
Napahinto ako.
Sugat?
Sino ang kausap ni Manang ng ganitong oras? Umakyat ang
