Chapter 6
733 Words
Iniwan muna siya ni Charles sa sala habang nagliligpit ito ng pinagkainan. Napatingin siya sa paligid. Maayos ang unit. Maaliwalas. Mukhang may taste sa design. May pagka-minimalist pero cozy.
He's nice, actually. Wala sa kilos o galaw nito ang pagiging mapagsamantala. Gentle siya. Attentive. Mabilis makaramdam ng energy ng paligid.
Wala ba itong girlfriend?
Nagkaroon tuloy siya ng curiosity.
Gwapo. Matalino. May kaya. Mabait. Gentleman.
Walang sabit? Imposible.
Or maybe, he’s just… selective?
Habang nagsasalin ng tubig si Charles sa kusina, binuksan niya ang TV para raw hindi siya mainip. Sinabihan pa siya na i-relax ang katawan. Enjoy the movie.
Tumango siya at tumango na lang—trying to be polite. Kaysa mapahiya, sinubukan niyang tumutok sa screen.
Pero ilang minuto lang ang nakalipas—
NAPAMULAGAT siya.
P*RN!?
WTF?!
Akala niya romance! May background music pa kasi. May violin at pa-sway-sway pa ang mga eksena.
Pero nung nagsimulang maghubad ‘yong babae sa screen—sunod-sunod na kasunod ang lalaking parang hayok na hayok?
She almost choked on air.
Bakit ito ang pinapanuod?!
Lumakas bigla t***k ng puso niya.
Napatingin siya sa kusina. Si Charles, kalmado lang habang naglalagay ng baso sa dish rack. Walang kaalam-alam?
O baka…
Alam na.
Gusto niyang magtakip ng mata.
Gusto niyang tumili.
Gusto niyang batuhin ng tsinelas ang TV para lang matigil na ang palabas.
Pero hindi siya makagalaw.
Parang may invisible na tanikala sa katawan niya—mahigpit, madiin, at nakakapigil sa lahat ng galaw. Wala siyang ibang maramdaman kundi isang malagkit, mainit, at nakakakiliting tensyon. Parang daig pa niya ang naparalisa. Ang katawan niya'y nanigas sa sofa, at kahit gusto niyang iwasan ang panonood, hindi niya mapigilan ang sarili.
Nakasentro ang mata niya sa screen. Sa dalawang karakter na walang hiya’t walang saplot, sabik na sabik sa isa’t isa, parang walang ibang mundo kundi ang laman ng kanilang katawan.
"Aww! Fvck me, honey, yes, yes!"
"You want this big c*ck? Huh? You want me inside you, babe? Nailing you deep? Fvcking you hard?"
The voice of the man was deep, growling, dominant.
Ang babae, umiikot ang mata sa sarap. Puro ungol, puro daing, puro pang-aakit.
At siya? Si Sheena?
Parang nilamon ng apoy ang katawan.
Parang bigla siyang na-dehydrate.
Natuyo ang lalamunan niya.
Ramdam niya ang mabilis na pag-init ng balat niya, lalo na sa mga sensitibong parte. Parang dumaloy ang kuryente mula sa batok niya pababa sa kanyang dibdib.
At nang makita niya ang madiin at mabilis na pagbayo ng lalaki sa babae sa screen, napasinghap siya. Halos sumabog ang dibdib niya sa kabog ng puso.
She felt her breasts swell inside her thin shirt, and a wet, hot desire pulsed between her legs.
“Oh God…” mahina niyang usal sa sarili habang kinakabog ang dibdib.
Bumalik sa isip niya ang halik ni Charles kanina—mainit, madiin, mapang-angkin. ‘Yong sandaling naramdaman niya ang pagdiin ng katawan nito sa kaniya, ‘yong kamay nitong mahigpit pero maingat na nakasapo sa bewang niya.
At ngayon...
Ngayon ay parang sinisilaban ang buo niyang katawan.
Gustong-gusto niyang tumayo at tumakbo, pero hindi niya magawa. Para siyang nahipnotismo ng eksena sa TV.
The folds between her legs quivered.
She could feel it now—dampness spreading, heat pooling.
Ang bawat ungol ng artista sa pelikula ay parang direktang bulong sa tenga niya, nagpapakaba, nagpapagulo sa isip niya.
Wala na siyang pakialam kung kasama niya sa unit ang estrangherong si Charles.
Nasa kusina ito, diba?
Naghuhugas pa ng pinggan o nag-aayos ng mesa. Hindi siya nito makikita.
At kung mahuli man siya?
So what?
Sino ba ang nagsalang ng porn movie, siya ba? Hindi.
Kasalanan niya ito. Si Charles.
Ang estrangherong lalaking hindi man lang nagdalawang-isip na painitin ang gabi nila sa paraang ganito.
Alam niyang mali.
Alam niyang delikado.
Pero… bakit parang ang sarap ng bawal?
Napapikit siya at bahagyang napakagat-labi. Ramdam niya ang bawat init, bawat dampi ng imahinasyong dahan-dahang ginising sa kanya ng pinapanood niya. Gusto na niyang tanggalin ang saplot niya. Itapon sa sulok ang hiya, at hayaang pumasok ang init.
Pero bago pa siya tuluyang lamunin ng init, bigla siyang natauhan.
“No.”
“Tama na.”
Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya, sabay tayo at marahas na paghakbang papunta sa TV. Hinugot niya ang saksakan.
Black screen.
Tahimik.
At doon siya nakahinga ng maluwag.
Pero bago siya makaupo ulit—
“Bakit mo hinugot ang saksakan?”
Napatalon siya.
- Writer
