Melike, resmen kimsesiz gibi, dilenci gibi görünen kocasını bir bakıştı tanımıştı. Birkaç dakika sonra bir otomobil geldi. Düğün günlerinde gelin arabaları olmuş, Hakkı'nın otomobiliydi. Pür telaş indi arabadan.
''Harun! Allah'a şükür kardeşim, buradasın. Avukatlarım haber verdiler tahliye olduğunu. Hiçbir şey demeden sırra kadem basmışsın. Deli gibi seni aradık her yerde. Sonra Allah'tan aklıma burası geldi. Şükür ki buradasın kardeşim. Geçmiş olsun.''
''Allah razı olsun Hakkı. Sen burayı nereden biliyorsun?''
''Melike'nin mektuplarındaki adresten buldum. Daha doğrusu yazhaneye gittim, oradan buraya yolladılar.''
''Anladım...''
Harun, öyle bir vazgeçmişlik, öyle bir umursamazlık halindeydi ki anlatmaya kelimeler yetmezdi. Ocak ayında, üstünde ince bir gömlek ve yazlık ayakkabıyla gel
