Ertesi gün uyandığımda yatakta yalnızdım. Teoman çoktan uyanıp aşağı inmişti anlaşılan. Bavulumun içinden bir pantolon ve tişört giyip saçlarımı düzelttim ve aşağı indi
Ben merdivenden iner inmez mutfaktan çıkan Sevde’yle karşılaştım.
“Günaydın Aybike abla! Teoman abimi bekliyorsan verandada.”
“Günaydın canım.”
Onun arkasından verandaya çıktım. Teoman tek başına oturuyor, sigarasını içiyordu. Beni görünce doğruldu:
“Günaydın güzelim.”
Ona soğuk bir günaydın dedikten sonra ben de karşısına oturdum. Sevde ikimize bakarak sordu:
“Kahvaltıyı hemen hazırlayayım mı?”
Teoman bana sorar gibi yüzüme bakarken, o anda dün Doğa’yla sözleştiğimiz aklıma geldi.
“Ay ben bugün kahvaltıya Doğa’ya gidecektim. Ona söz vermiştim.”
Teoman birkaç saniye düşünüp kaşlarını çattıktan sonra bana baktı:
