Halos isang linggo na akong nandito sa Baguio, pero hanggang ngayon hindi pa rin pumunta si Xyler dito. Tumatawag naman siya araw-araw at nagbibigay ng mensahe, pero ganun pa rin.
Hindi ko sinasagot ang tawag niya dahil gusto ko siyang mismo ang pumunta dito. Mukhang umaasa lang ako sa wala.
Baby, pasensyahan mo na ang daddy mo ha. Busy lang siya sa trabaho at kasabay nito, napahaplos ako sa aking tiyan. Sana ayos ka lang, Xy, at ligtas kung ano man ang ginagawa mo ngayon.
Halos araw-araw, kumakabog ang puso ko sa tuwing nakakarinig ako ng balita tungkol sa mga nangyayari sa Maynila.
Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko ngayon. Dito ako ligtas at malayo sa gulo, malayo sa mundo mo, Xyler.
Hindi mo lang alam kung gaano mo ako pinag-alala. Bigla akong naibalik sa aking katotohanan nan
