Chapter 6
1602 Words
Michelle
Pagkauwi ni Celestine dumiretso agad ako sa room namin at hinanap ko si Rebecca.
Nakita ko sila nagtatawanan ni Emma kaya lumapit ako dito at hinila ko buhok nito kaya nahulog ito sa pagkaupo.
"What the!?" Inis siyang napatingin sa akin. "Ikaw!?" Tinulungan siya ni Emma tumayo.
"Never touch, Celestine. Or else-"
"Or else what? Isusumbong mo kame kay Lennon? Mygosh! Michelle grow up!" Then they laugh. "Do not pretend to be brave, because you are only brave because your brother is a Gangster" Then she smirked at me.
"That's not true!" Naiinis kong sigaw sa kanila.
Nagulat ako ng hilain ni Sebastian si Rebecca papuntang sa wall at malakas niyang itulak sa wall si Rebecca. Then he corner her "Hello babe." Malanding sabi ni Rebecca.
Hahawakan niya pa sana sa braso si Sebastian kaso bigla itong sumigaw. "If you touch her again, I'll kill you!" Pagkasabi niya nun iniwan niyang nakatulala si Rebecca.
Dahil sa sinabi ni Sebastian kay Rebecca hinabol ko ito. "Basti!" Tawag ko dito ng makita ko siya naglalakad ito sa hallway. Kaso di niya ako narinig kaya tumakbo ako para habulin ito.
Nung nahabol kona siya hinawakan ko ang kamay nito para pigilan ito. "Basti." He turned to me with a frown face. "Thanks." I said with a smile in my lips.
"Thanks for what?" Inis nitong tanong.
"Earlier, what you said to Rebecca" nahihiya kong sabi.
"I did that not because of you"
"Then who?"
"Do you think that is because of you? Oh my fault. Celestine is the one I am referring to. So will you excuse me, you are wasting my time" Pagkatapos niya sabihin iyon tinalikuran na niya ako.
Parang ako nabingi sa sinabi niya, I was not only deaf but I was also hurt. Why do I still hoping that he will like me back?
Napailing ako napatingin ako sa paligid buti nalang pala wala masyadong tao kundi mapapahiya ako sa harap ng studyante.
Celestine
Nagising ako dahil sa lakas ng katok sa pinto ko, kaya nagmadali akong bumangon at lumapit sa pinto.
Pagbukas ko pumasok agad si Kuya sa kwarto ko at biglang humarap sa akin. "Bakit di mo sinabi sa akin na binubully ka ni Rebecca?!"
I rolled my eyes. "Seriously? Ano ako bata? Kuya naman para yun lang kung maka-katok to akala mo naman may namatay."
"Ts. Still dapat sinabi mo parin sa akin ang mga ganyang bagay."
"Buhay pa ako oh." Sabay ikot ko sa harap nito. "Buong-buo pa ako walang galos o ano pa yan, kaya wag kang O.A" Pumunta ako sa likod nito at tinulak ko siya palabas ng kwarto ko. "Get out, kase magbeauty rest ako."
Di kona inantay na magsalita pa siya muli pinagsarhan kona siya ng pinto.
Bigla naman nagring ang phone ko kaya lumapit ako sa higaan ko kung saan ko iniwan ang phone ko.
Sinagot ko ito ng makita ko si Michelle ang tumatawag "Hey, how are you?"
Yan agad bungat niya sa akin "Im fine. Buhay na buhay."
Natawa ito sa sinabi ko "If that the case then see you tomorrow!"
Nagpaalam na ako, binaba kona ito at humiga muli.
★
Kararating ko lang ng school pinagtitinginan na agad ako ng mga studyante, nagulat ako ng biglang nasa tabi kona si Michelle parang itong kabute bigla-bigla nalang sumusulpot kung saan.
"Goodmorning" masayang bati niya sa akin.
I greet her back. "Bakit pinagtitinginan nila tayo."
"Correction, pinagtitinginan ka."
Napakunot noo ako "Oh bakit ako?"
"Sebastian threatened Rebacca for what she did to you." Sabi niya ng nakangisi.
"What? Why did he do that?"
"Maybe he likes you?"
Tumawa ako. "Malayong mangyari atsaka sayo si Sebastian nuh."
"Di ko pag aari si Sebastian kaya kung ikaw magustuhan niya better, kesa si Rebecca."
Napailing ako.
Malapit na kame sa room ng may naalala ako "Shoot! Mauna kana sa room, hahabol lang ako."
"Oh saan ka pupunta?"
"Remember nagskip ako kahapon kaya kailangan kong puntahan si Prof."
Tumango-tango lang ito bilang sagot at nag hiwalay na kame ng daan.
Naglalakad ako patungo sa faculty ng harangin ako nila Rebecca, hindi na nila kasama si Amy feeling ko ng recruit ito ng kasama kase bigla silang dumami.
"Hold her."
Kinabahan ako, sinubukan kong pumiglas sa pagkahawak nila kaso mas malakas sila sa akin.
"Sino mangialam ay mamakatikim sa akin" hiyaw nito sa mga studyante nakatingin sa amin.
Kinaladkad nila ako patungo sa isang abandon room, napakadulo itong room sa building namin kaya wala masyadong studyante ng tumatambay dito.
"Bitawan niyo ako!" Sigaw ko.
Huminto na kame nung nasa loob na kame ng isang abandon room "Beg."
"Ano ba ginawa ko? Para pahirapan niyo ako ng ganito?"
Napaisip ito na parang ang alim ng iniisip nito "Because you exist."
"Kung tungkol ito kay Sebastian, wala kang dapat ikabahala dahil ginagawa lang niya yung inuutos ni Kuya sa kanya."
Tumawa ito. "Kilala ko si Sebastian mula ulo hanggang paa. So don't tell me na di ka niya gusto!"
"We hate each other, okay. At wala akong balak magkagusto dun sa halimaw na yun."
Bigla akong sinampal ng malakas ni Rebecca. "Halimaw!? Halimaw pagdating sa kama." At nagtawanan sila.
Nakaramdam ako ng pananakit ng pisnge ko. "Please pakawalan niyo na ako." Hawak parin kase ako ng mga kasama nito.
Sinampal niya ulit ako "Alam mo, kahit anong pananakot ni Sebastian sa akin di ako natatakot you know why?"
Umiling ako. "Because Im good at bed."
"Eh bakit nga kailangan madamay ako dito?" Inis kong tanong.
"Paulit-ulit? Because you exist! Alam mo ngayon lang ako nasigawan ni Sebastian at yun ay dahil sayo!".
"Im sorry, okay. Di ko naman kasalanan yun eh. Wala naman akong sinumbong sa ginawa mo sa akin. I shut my mouth for good."
"GET OUT OF HERE AND GO BACK TO WHERE YOU CAME FROM AND NEVER COME BACK!" Galit niyang sigaw sa akin
"GO!" sigaw din ni Emma sa akin.
Pinagtatawanan ako ng mga kasama nila, gusto kong umiyak sa takot dahil wala akong kalaban-laban.
Nawawalan na sana ako ng pag asa ng maramdam kong binitawan nila ako kaya napatingin ako sa kanila nakita ko natataranta silang umalis.
May gwardiya palang dumating. "Iha off limits ito di ka dapat pumunta dito." Sabi ng isang gwardiya.
Inayos ko yung itsura ko bago umalis di kona sila pinansin. Nagmamadali na akong umalis dahil baka bumalik pa sila Rebecca sa akin.
Michelle
Napatingin ako sa oras, hanggang ngayon di parin bumabalik si Celestine. Kinuha ko ang phone ko para sana tawagan ito pero napahinto ako sa pagdial dahil dumating sila Rebecca masaya ang mga ito.
Kasunod nun, bigla ulit bumukas ang pinto ng room namin at iniluwal dun si Sebastian, mag isa lang ito.
Sinipa niya ang isang upuan sa harap nito kaya nagsitayuan ang mga ibang studyante dahil sa takot na baka matamaan sila.
Pansin ko kila Rebecca ito nakatingin, galit na galit si Sebastian na nakatingin sa mga ito. Kaso mas nagulat ako sa sunod nitong ginawa.
Lunapit ito kay Rebecca at sinakal niya ito "Talk!"
"Nasasaktan ako."
"You will be hurt even more if you do not speak"
"I don't know what your saying." Sagot ni Rebecca dito. "Basti, I can't breathe"
"Iniwan namin siya sa isang abandon room" nanginginig na sabi ni Emma.
Kaya binitawan na ito agad ni Sebastian at dali-dali itong umalis. Nataranta akong sumunod dito ang bilis nitong tumakbo kaya mas lalo ko ding binilisan para maabutan ko siya.
Kaso di ito tumungo sa isang abandon room dumiretso ito palabas ng gate.
Sumunod naman ako dito nung nasa labas na ito napahinto ito kaya huminto rin ako malapit dito at nagtago para di ako makita.
Napatingin ako kung saan ito nakatingin.
I saw Celestine sitting in a waiting area and she is sobbing, her cheeks reddening.
Celestine looks brave but I noticed in the few weeks we spent together that she was just pretending to be brave at di ako nagsisi kaibiganin si Celestine dahil unang kita ko pa lang sa kanya alam kong magiging close kame at alam kong mabait ito kaya di ako nagdalawang isip lapitan siya nung unang araw niya dito sa University namin.
At buong buhay ko ngayon ko lang nakita magalit si Sebastian ng ganun dahil sa iisang babae at yun palang alam ko nang importante si Celestine sa buhay nito.
Dahan-dahan lumapit si Sebastian dito ng mapansin ito ni Celestine tumayo agad ito. Tatalikuran pa sana niya si Sebastian kaso nahawakan siya ni Sebastian sa kamay nito.
"Bitawan mo ako!" Rinig kong sabi ni Celestine, pinagtitinginan tuloy sila ng studyante.
"Your face-" hahawakan pa sana ni Sebastian ang pisnge ni Celestine kaso bigla itong umiwas.
"Di mo ba naintindihan una palang sinabi kona na kapahamakan lang ang dala mo, ang dala niyo sa buhay namin. Kaya please, stay away from me!" Malakas niya binawi ang kamay niya dito.
Napatakip ako ng bibig dahil malapit na sana matumba si Celestine dahil malakas niyang pagbawi sa kamay nito buti nalang nahawakan agad ni Sebastian ang bewang nito.
Napahawak ako sa dibdib dahil nakaramdam ako ng pananakit makita sila sa ganung sitwasyon. I still love him pero kung gusto niya si Celestine okay lang saakin kahit di siya mapunta sa akin.
Tinulak ni Celestine si Sebastian at biglang tumawag ito ng taxi. "Get lost. Ayokong makita ang pagmumukha mo, dahil sayo sinasaktan ako nila Rebecca." Pagkasabi niya yun sumakay na agad ito sa taxi.
Napatingin ako kay Sebastian, di ito umaalis sa tinatayuan nito kahit na ilang minuto ng wala si Celestine.
Napailing ako, kung lalapit ako dito ako yung kawawa.
I sigh. Umalis na ako sa lugar na yun na may dalang pananakit sa dibdib.
- Writer
