I Fell Into a Gangster

Chapter 10

Nakasalubong ko sila Michelle habang tumatakbo ako patungong parking lot.

"Thanks god. Your safe." Sabi ni Amy at niyakap nila ako ng mahigpit.

Naglakad na kame papuntang parking lot. "Si Rebecca?" Tanong ni Amy.

"Di ko alam dahil pinaalis na ako ni kuya sa lugar na yun nung pinakawalan ako ng lalaking yun." Naalala ko nanaman na mas pinili nila si Rebecca.

30mins na kame nag aantay sa parking lot wala parin sila di na ako mapakali.

"Nahihilo na ako sa pabalik balik mong lakad Cj." Saad ni Michelle.

"Paano kung may nasugatan isa sa kanila or they need our help?".

"Calm yourself, Cj. At wala tayong tulong na magagawa kapag sumugod tayo doon."

"Tama si Michelle, Cj. What we need-" napahinto ito magsalita "They're here!" Masayang sabi ni Amy kaya napalingon kame kung saan ito nakatingin.

Konti lang ang natamo nilang pasa, wala naman may sugat sa kanila thank god.

Masama ang tingin na binigay ko sa kanila, di nila kasama si Rebecca. Paglapit ni kuya sa akin malakas na sampal agad inabot nito sa akin.

Gulat silang lahat sa ginawa ko. "Next time tell me if you’re mad at me, not in that situation you let me know." Galit kong sita kay kuya.

At nagwalk out ako, dahil baka magalit si kuya sa ginawa kong pagsampal mas mabuti na yun sa bahay niya ako pagalitan.

Rinig ko tinatawag nila ako, di ko sila pinapansin basta lakad lang ako ng lakad hanggang makalabas na ako ng campus.

°

Pagbaba ko ng hakdan sakto pagpasok din ni kuya sa main door, babalik na ulit sana ako sa itaas kaso bigla akong tinawag ni kuya.

"Celestine!"

Napapikit mata ako ng marinig ko boses nito, daha-dahan akong lumingon dito. "I was mad, okay. Im so-"

Lumapit ito sa akin at ginulo buhok ko, imbes magalit ito sa ginawa ko tumawa lang ito. "Alam namin ang ikot ng isip ng gagong yun, pag sinabi namin na ikaw sagipin namin malamang iisipin nila importante ka sa amin kaya hindi ka nila papakawalan. Gusto nila targeting yung weakness namin kaya si Rebecca pinili namin." He smiled at me. "Kaya ikaw yung pinatakas nila na akala nila na di ka importante at di ko alam na same pala kame iniisip apat."

Napatingin ako kay kuya "Really?" 

Tumawa ito "Ofcourse! Your the most important person in my life, Cj. Kaya ayoko na mapahamak ka ng dahil sa amin."

I sighed. "If that so, can that stop you from being a gangster?"

Dahil sa tanong ko sumeryoso agad ang mukha nito "Hindi ito trabaho kung saan pwede ka lang magresign, because being a gangster, it's in me that I can't just get rid of it."

Umiling ako naging emotional na kame dahil sa pagchange topic namin. "I can't bear to lose you either, just the death of Kuya Kianno we still can't accept it. What if you too? Do you consider how we will feel? Mama and papa, do you think that even though they are very busy, you think it is easy for them to lose the pain they feel when they lose Kuya Kianno? No. You became selfish, you never thought of us."

"Im sorry-"

"If your sorry then stop being a gangster."

Tumahimik lang ito. "Then maybe your not sorry, next time apologize if you can stop being a gangster" at tinalikuran kona ito.

Nakakapagod na paulit-ulit nalang ang ganitong sitwasyon, baka ako mismo mapagod at mawalan nalang ng pake sa pagiging gangster nito.

★

Saturday ngayon kaya wala kaming pasok, mas pinili kong magkulong sa kwarto buong araw.

Nilibot ko ang kabuuan ng kwarto ko matagal tagal na rin nung ako ang nag aayos ng sarili kong kwarto. Bumangon ako at nagstretch stretch, nagsimula na akong ayusin ang kwarto ko. 

Mas gusto ko kase na ako yung nag aayos ng kwarto ko kase kabisado ko kung saan ko nilalalagay ang mga gamit ko.

Sa paglinis ko nakita ko yung frame picture namin tatlo nila kuya, di ko namalayan tumulo na pala ang mga luha ko.

"I miss him." saad ko habang minamasdan ko yung picture namin.

Kung hindi ako pinatira sa probinsya maybe mas madaming memories kame mabubuo nila kuya, ang naalala ko lang kase nung mga bata pa kame, dahil sa paglaki namin hiwalay na ako sa kanila.

Isang oras rin ang nagdaan ng matapos kona linisin ang kwarto ko. Sakto may kumatok sa pintuan ng kwarto ko kaya tumayo ako at lumapit sa pinto pagbukas ko ng pinto nagulat ako sa hiyaw nila Michelle.

"Surprise!!!" Sigaw nilang dalawa.

Parang nabingi ako sa sigaw nila "What are you doing here?"

"Masyado ka kaseng busy kaya kame na nag adjust." -Michelle.

"Nahila lang din ako nito, nagulat nalang nga ako na nasa bahay ko yan kanina buti nalang maaga umalis sila mommy."

"Oo na ako lang ang may gusto nito." Patampong sabi ni Michelle.

"Aysuuss." At niyakap namin ito. "Huwag na magdrama, na miss ka din namin" natatawa kong sabi.

Nagsitakbuhan sila sa higaan ko "Mag isa ka lang dito?" -Amy.

"Kasama ko mga katulong namin." 

"Gaga, alam mong hindi yun ibig niyang sabihin." Singit naman ni Michelle.

"May lakad si kuya sila mama naman parating wala sa bahay."

"I feel you." Sabay nila dalawang sabi.

We sighed as if same kame pinagdadaanan, nakita ko si Amy na kinuha yung frame picture ko na kasama sila kuya. "I miss him."

Tumabi ako dito at niyakap ko siya "Me too." Nakisali na rin si Michelle.

"Nung wala ka dito, ikaw lagi binabanggit ni Kianno kung gaano ka kakulit nung bata at kung gaano ka niya ka miss dahil nga malayo ka sa kanila." Napakagat labi ako sa sinabi ni Amy "Kaya kahit di pa kita nakikita o nakilala parang kilala na kita sa kwento palang nito tungkol sayo."

"Ano ba kayo! Pumunta ako dito para mag enjoy." Naiiyak na sabi ni Michelle, imbes na umiyak kame ni Amy napatawa kame dahil nauna ng umiyak si Michelle.

Kung ano-ano pinag gagawan namin para pampalipas oras at masasabi kong masaya silang kasama.

"Weird questions but don't get me wrong. Di mo ba nakikita si Kianno kay Klein? Diba kambal sila." Tanong ni Michelle habang kumakain kame ng dinner. Ilang segundo katahimikan ang nangyari "Its okay kung ayaw mong sagu-"

"Hindi. Kahit ni isang beses, dahil magkaibang magkaiba sila na kahit kambal pa sila. Para sa akin lang di ko alam kung para sa inyo din, di ko kase nakikita na kambal sila dahil mukha lang ang pareho sa kanila eh."

Napangiti ako sa sinabi ni Amy makikita ko talagang mahal niya si Kuya.

"Siya yung taong seryoso sa lahat ng bagay kahit sa ibang tao pero pagdating sa akin para siyang bata na sobrang kulit, yung tipong masasabi ng iba na napakasungit nito." Nakangiti nitong kwento. "Kaya di ko makikita kay Klein si Kianno, never."

Masaya kame nagsalo salo ng dinner hanggang sa dumaan ang isang oras naisipan na nilang umuwi dahil gabi na rin.

°

Naglalakad ako sa hallway papuntang room ko galing kase ako ng library may pinagawa kase sa amin, sila Michelle inutusan ko para hanapin ang kailangan namin at ako na yung nagresearch. Tapos na ako kaya pabalik na ako ng room, sa paglalakad ko ng hallway nasakalubong ko si Sebastian.

Yung wala siyang balak umiwas kaya ang ginawa ko ako na yung umiwas kase kung di ko yun nagawa malamang mauuntog kame sa isa't-isa.

Naalala ko yung sinabi ni Rebecca kaya mas mabuti na yung iiwas ako, ayoko mapahamak sa mga pinagagawan nila.

Nakarating na ako sa room boses agad ni Rebecca ang narinig ko. "He ask me out!!!" Hiyaw nito. "I told you, he still love me." Pagkasabi niya nun tiningnan niya ako, she gave her wide smile.

Congrats I said in my thoughts.

"Yaan mona pampalipas oras lang si Rebecca." Sabi naman ni Michelle pagkaupo ko 

"Then?"

"I know you-"

"Look, Mich. Ikaw yung may gusto kay Sebastian hindi ako kaya huwag mong ipagtulakan sa akin si Sebastian." Parang naiinis kong sabi.

"Chill. Mag aaway kayo ng dahil lang kay Sebastian? Look why don't we forget them and enjoy what we have." We both agree on what Amy said.

Kaya di nalang namin ito pinansin at ginagawa na namin yung activity na pinapagawa sa amin ng prof, napasulyap ako saglit kay Rebecca.

Andun parin ang ngiti sa labi nito, I sigh. Bakit ba ako magseselos nuh? Di ko naman gusto yung tao.