Matapos naming mag luto, hinanda ko na ang lahat. Okay na rin ‘yung mesa dahil tinulungan ako ni Troy na mag-ayos. Hindi rin naman kasi alam ni Troy na birthday ko dahil hindi ko sinabi.
Bahala na, Wala rin naman akong balak na ipalaam sa kanila. Nahihiya na rin ako kaya mas okay na ‘tong ganito.
Magtatanghalian na pero wala pa rin si Aizen. Ewan ko ba kung nasaan na ‘yun at hanggang ngayon ay wala pa rin siya.
“Ma’am, hindi pa ba tayo kakain? Medyo nagugutom na ako. Mukhang masarap ‘yang niluto niyo! Mas masarap sana yan kapag mainit init pa!” sabat naman niya.
Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Gusto ko din naman kasi kasabay sila kumain para man lang kahit sa ganoon ay maramdaman ko na may kasama ako sa birthday ko. Hiwalay na nga ako sa mga kaibigan ko, tapos mag isa pa ak
