CHAPTER 12

1725 Words

Umaga pa lang ay kulang na lang ay maglakad sa ulap si Anina. Paano ba naman, eyedrop lang ang binigay sa kanya ni Isagani pero abot langit na ang ngiti sa labi nito. Kilig na kilig siya hanggang sa panaginip niya. Hawak-hawak niya pa rin ang karton ng eye drop na kulang na lang ay isabit na niya sa bag niya at gawin  na keychain. "O, nauna mo pang nilagay ang eye drop na 'yan kesa sa lunch box na 'to. Ito na, baon mo. Tapos ito rin ang para kay Isagani. Ako na ang naghanda niyan, ha?" Mas lalong napangiti si Anina sa inakto ng nanay niya. Noon kasi ay halos patigilin na nila ang dalaga na sa pagpapantasya at pag-asa kay Isagani. Pero ngayon, hindi niya alam kung anong nakain ng nanay niya. Kung isda ba, talbos ng kamote, o pusit dahil tila nag-iba ang ihip ng hangin  ngayon siya pa mism

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD