Pagmulat muli ng aking mga mata ay wala na sila Wynda at Vladira. Ako na lang dito sa nakakasulasok at nakakamamatay na kadiliman na papalapit na ng papalapit sa akin.
Oo, sinabi ko kaninang patay na ako. Na wala nang mawawala sa akin. Pero bakit ngayong nasa harap na ako ng katapusan ko. Nakakadama pa din ako ng takot?
Nang kaba?
Pagtangis at pagluha?
Wala akong makapitan at mahingan ng tulong para makaligtas.
Tanging ako lang at ang kadiliman na akala ko ay kontrolado ko sa aking mga palad ay siyang mismong nagbabadyang lumamon sa buo kong pagkatao at kaluluwa.
Ipinikit ko na lang ang aking mga mata at tumahimik.
Ilang saglit pa ay nadama ko na ang kadiliman sa puro nitong lakas.
At sa gitna ng walang hanggang ipo-ipo ng kawalan, nakinig ko ang mga boses ng anghel, kumakanta, m
