Meisha Rivera POV
Hindi ako nakatulog. Alas-dos na ng madaling araw, nakatitig pa rin ako sa kisame ng aking kwarto, ang cellphone ko ay nakapatong sa aking dibdib, ang huling mensahe ni Crane ay tila nakaukit na sa aking isipan.
"I expect you to be waiting for me at the door."
Hindi ako pumunta sa pinto. Hindi ako bumaba ng hagdan. Hindi ako naghintay sa sala na para bang asong tapat na handang sumalubong sa kanyang amo.
Ngunit hindi rin ako nakatulog.
Dahil sa bawat tunog ng sasakyan na dumadaan sa labas ng gate, tumatalon ang puso ko. Sa bawat kaluskos ng hangin, akala ko ay yabag na niya. Sa bawat pagtunog ng orasan, binibilang ko ang mga minuto hanggang sa kailangan ko nang harapin ang lalaking hindi ko kayang takasan.
Alas-tres. Narinig ko ang ugong ng isang sasakyan, hindi ord
