Mula noon, mag-ka-video call na kami araw-araw. Minsan ng umaga, bago ako pumasok. Minsan ng gabi, kahit pagod kami sa kanya kanya naming trabaho, at kahit ilang oras ang diperensya. Nakita ko ang transformation ni Crane. Unti-unti, bumalik ang dating itsura niya. Nag-aahit na. Nag-aayos. Kumakain na nang maayos. "You look better," sabi ko isang gabi. "Because I'm talking to you again. You're my f*****g lifeline, Meisha. Without you, I was drowning." Nag-usap kami tungkol sa plano pagbalik ko. "When you come home, we need to tell them," sabi ni Crane. "Tell who? Tell them what?" "Tell Dad and your mom. About us." Napatigil ako. "Crane, are you insane? They'll never understand. They'll think we're sick. They'll disown us." "Then we leave. We start somewhere new. I don't care, Mei

