Umuwi ako ng condo na wasak.
Umupo ako sa sahig ng banyo, umiiyak, ang tunog ng tubig mula sa shower ay sumasakop sa mga hikbi ko.
Ang totoo, hindi ko kayang magsinungaling pa.
Miss ko na si Crane.
Miss na miss ko na.
Kinuha ko ang cellphone ko at tiningnan ang blocked numbers. Nakita ko ang number niya.
Huminga ako nang malalim.
Unblock.
Pagkatapos, bumuhos ang messages. Forty-seven missed calls. Dalawampung voicemails.
Nagsimula akong makinig.
"Meisha, please. Just answer the phone. I need to know you're okay."
"Baby, I know you're mad. I know you think I'm crazy. But please, just talk to me."
"I can't sleep. I can't eat. I can't f*****g breathe without you."
"Meisha, please. Kahit text lang. Kahit sign na okay ka. Please."
Ang bawat voicemail ay mas desperado pa sa nauna.
