Kabanata 10

1576 Words
FIRST day at the ranch wasn't bad. Mabait kay Lucy ang lahat at natutuwa siyang nagkaroon siya kaagad ng kaibigan. Akala talaga niya noong una ay lalamunin siya nang buhay ni Caren. Good thing their conversation went smooth. Tuwang-tuwa ito sa kanyang kutis na natural na morena. Sabi nga nito ay bagay niya ang kanyang kulay. She possesses the real Filipina beauty from her complexion to her facial features. It doesn't follow the mainstream beauty standard of white people and she's happy another Filipina appreciates it. Naging abala si Alec sa pag-check sa mga alaga nitong hayop at dahil hindi pa siya nakakabawi dahil sa naging means of transportation nila, hinayaan na lamang siya nitong magpahinga sa silid. Hindi siya nakatulog at inabala lamang niya ang sarili sa panonood ng ilang video sa internet. Nang magsawa ay lumabas siya ng silid at naglakad-lakad sa bahay. Naabutan niya si Tatang Abner na nagpapahangin sa likod ng bahay kung nasaan ang mga orchids at iba pang bulaklak. Naupo siya sa bakanteng upuan at tinignan ang matandang bagama't malabo na ang mga mata ay naaaninag pa rin siya. "Lucy?" She smiled. "Hello po." "Magaganda ba ang mga bulaklak?" "Opo." The old man breathed in deeply then flashed a genuine smile. "Ako dati ang nagtatanim ng mga iyan mula nang hindi na ako makasakay ng kalabaw at magsaka." She doesn't know why but she feels comfortable with the old man. Tila ba may bahagi ng kanyang pagkataong pamilyar dito, pati na sa mga pangalang binanggit nito kanina. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, ngunit nang tawagin siyang Andeng kanina ni Tatang Abner, may parte ng kanyang puso na nagsabing pangalan niya nga iyon. Huminga siya nang malalim saka sumandal sa upuan. "Nagsasaka po kayo dati?" "Oo. Nakikisaka ako sa lupa rito noong kasing lakas pa ako ng mga kalabaw ko. Iyang si Alec tsaka ang kapatid niya, aba'y lagi kong sinasakay ang dalawang iyon sa kalabaw ko kapag wala ang nanay nila." Napakunot ng noo si Lucy nang ilang imahe ang biglang pumasok sa kanyang isip. Malabo ang mga iyon ngunit tila imahe iyon ng isang maliit na bahay na gawa sa kalahating semento at pawid. She saw a teenage boy who carried her younger version and brought her outside the house where an older man was waiting with his carabao. May hilang kariton ang kalabaw ngunit pinasakay silang dalawa sa mismong kalabaw. Napalunok si Lucy nang mapagtantong tumagal na ang paglipad ng kanyang isip. Muli niyang tinignan ang matanda saka niya ipinagpatuloy ang kanilang kwentuhan. "Sabi ho ni Alec namatay ang nanay niya." Tumango ang matanda, ang lungkot ay gumuhit sa mga mata nito kasabay ng pagbuntong hininga. "Hindi ko alam kung naikwento na ni Alec sa iyo gayong ika nga niya ay nobya ka niya. Ngayon lamang iyan nagpakilala rito ng kasintahan kaya hindi ko sigurado pero maliit pa lamang iyan, kilala ko na ang batang iyan. Napakasipag at matulungin kaya minahal nang sobra ni Rodessa. Ampon iyan ng kapitbahay namin. Gusto pang ipamigay ng asawa ni Rodessa dahil problema raw ang dala kung malamang nasa poder nila kaya lang ay napamahal si Rodessa kaya ipinaglaban niya sa asawa. Walang nagawa si Alfred eh matagal na rin silang nagpaplanong magkaanak kaya lang ay hindi talaga biniyayaan. Inabot pa ng taon bago pinanganak si Andeng kaya lang, kemalas naman ni Rodessa dahil isang taon pa lamang si Andeng eh naglahong parang bula ang asawa. Ang sabi ng mga kapitbahay nambabae raw pero hindi ako naniniwala roon. Halos sambahin ni Alfred ang asawa niya paano niya magagawang magloko? Lalake rin ako." Napalunok si Lucy nang mapunta sa pangangaliwa ang kanilang usapan. Hindi niya alam kung papaano pa sasagot at ipagpapatuloy ang kwentuhan nila kaya mabuti na lamang din at bumalik na si Alec galing sa pag-check sa mga alaga sa rancho. Nabaling ang tingin niya rito ngunit parang bigla siyang nagsisi. Tila nag-slow motion ang paligid at pakiramdam ni Lucy, dinala siya sa isang fashion show kung saan si Alec ang modelo. From his tired but still handsome face to his toned body, this man is a living Trojan warrior! They can't blame her, alright if she sounded exaggerated. Nakasuot kasi ito ng bota at kupas na maong na pantalon habang ang itim nitong t-shirt na suot kanina, nakasabit na ngayon sa balikat nito pero parang kahit ano yatang ipasuot kay Alec, magmumukhang may class at mamahalin. His sweat is dripping down his sculpted chest and tummy, his v-line in full glory calling for her attention whether she likes it or not. The force coming from his body is just too strong that she didn't realize where her eyes stared at next. Bakit ganoon? Kung naging magsasaka siguro si Alec ay ito ang pinakamatikas at pinakagwapong magsasakang makikilala sa balat ng lupa. Napabalik siya sa sarili nang biglang tumikhim si Alec. Inangat niya ang kanyang tingin ngunit naiwas niya rin bigla ang kanyang tingin nang magtama ang kanilang mga mata at makahulugan nang nakataas ang isang kilay nito habang may pilyong kurbang nakaukit sa mga labi. Nahuli pala siya nitong nakatitig sa katawan nito kaya ganoon na lamang ang ekspresyong gumuhit sa mukha ng loko-loko. Damn it! Bakit kasi parang nag-auto pilot ang buong sistema niya kanina nang dumating ito? This is not good... "Thought you're gonna take a nap?" he asked before drinking the cold water the maid offered. Ayaw niya sana itong tignan muli kaya lang ay kusa na namang kumilos ang katawan niya kaya nang makita niya ang paggalaw ng adam's apple nito sa bawat paglunok, pakiramdam niya ay nanuyo rin ang kanyang lalamunan sa hindi maipaliwanag na dahilan. Why the hell does he look like he's modelling a freaking water-refilling company?! She cleared her throat and looked at the orchids instead to hide her burning cheeks. "I... I can't sleep." Alec let out a satisfied sound then gave the glass to the maid. "Thank you, Manang." Sandali pa itong nagpunas ng pawis gamit ang t-shirt na nasa balikat bago muling nagsalita. "Do you need a massage?" Mabilis siyang umiling at hinigpitan ang hawak sa kanyang cellphone na biglang nag-ring. Bumaba kaagad doon ang tingin ni Alec at nang makita nito ang pangalan ni Vince, bigla na lamang nitong inagaw ang kanyang phone pinatay ang tawag saka ini-off ang device. Napaawang ang mga labi ni Lucy ngunit bago pa siya makapagreklamo ay hinawakan na siya nito sa palapulsuhan at hinatak patayo. He even intertwined their fingers which made her heart raise all of a sudden. Piniga nito ang balikat ni Tatang Abner saka ito nagpaalam sa matanda na aakyat na muna sila sa kanilang silid. Wala tuloy siyang nagawa nang magsimulang humakbang si Alec lalo na at nadarama niyang biglang nagbago ang mood nito matapos makita kung sino ang tumatawag sa kanya. He didn't speak as they stormed back to the master's bedroom but his jaw was clenching as if he's trying to control his temper and that's enough for Lucy to realize what's about to happen. Nang makapasok sila sa silid, sinara kaagad ni Alec ang pinto saka ito nagtungo sa banyo matapos nitong pakawalan ang kanyang kamay. Ganoon na lamang ang gulat ni Lucy nang ilagay nito sa sink ang kanyang phone bago nito binuksan ang gripo. Her poor phone she just bought last month is swimming in tap water right now! "Alec, ano ba?!" singhal niya rito saka siya umirap sa sobrang inis. She tried to save her phone but Alec shut the door and looked at her with his dangerous pools. He even blocked his body to keep her from getting inside the bathroom. "Paano kung hindi malabo ang mga mata ni Tatang? Paano kung hindi kaagad umalis ang maid? What if someone saw who's calling you earlier? At paano kung nalaman ni Papa na kasama kita?" Hindi siya kaagad nakakibo. Nalunok niya ang sarili niyang laway at iniwas ang kanyang tingin. "B—But... He might get worried." Alec let out a crispy curse. "He's in Thailand. It's not like he's going to fly back to the Philippines just to check if you're still where he left you?" Umigting ang panga nito at sandaling pinikit ang mga mata kasabay ng paghugot ng malalim na hininga. "Look, we had a deal, Lucy. If you're gonna forget him while you're with me, that means you're not really in love with him. How the f**k are we going to play this fair when you're still talking to him? If you happen to still love him after two weeks then just f*****g tell him you lost your phone. Ibibili kita ng bago huwag kang mag-alala." "But—" "No buts. The rule is clear, Lucy so the moment you showed up and went with me, you already agreed to my terms." He sighed heavily. "Look, I'm helping you get out of this mess you put yourself into. You should be grateful, alright?" Sarkastiko siyang umismid at tinaasan ito ng kilay dahil sa totoo lang napipikon siya sa pagiging bossy ni Alec. "How? By making me fall for you?" Dumilim ang ekspresyong nakaguhit sa mukha nito. Mayamaya ay bigla na lamang nitong hinawakan ang kanyang batok at sinangkal ang kanyang likod sa pader bago nito binaba ang mukha hanggang sa halos magdikit na ang kanilang mga labi. "Absolutely..." he uttered in a breathy way, and the next thing Lucy knew, Alec was already devouring her lips like a beast who's got no plans of sharing his meal anymore.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD