Araba kenara çekmiş bense nefes almak adına inmiştim. Karwan yoktu. Gözlerim büyürken hemen onları korusun diye görevlendirdiğim adamı arasın diye Reşat’a bağırdım. Sinirlerim hiç sağlam değildi.
Adamı aradığı gibi açıldığında bağırmaya başladı. Ne duyduysa rengi attı.
“Nasıl bu kadar aptal olabildin lan sen?”
Bunu duyduğum an gözlerimi kıstım. Telefonu istediğimde bana verdi.
“Anlat. Nasıl oldu? Senin görevin çocukları korumak değil miydi?”
“Hanımım ben Evin’i aldım. Karwan'ın okulunun önünde beklerken bizim arabaya arkadan biri çarptı. Evin baya korktu. Biz adamla uğraşırken o sırada çocuklar çıkıyordu. Kaşla göz arasında Karwan yok oldu. Sınıfını, okulun her tarafını aradım ama yoktu. En son öğretmenini bulduğumda son dersin ortasında müdürün odasına bir öğrenci tarafında
